Markanın Hükümsüzlüğü

Abstract

Marka, özünde ayırt edici bir işaret olmakla birlikte bir teşebbüsün mal veya hizmetlerini başka teşebbüslerin mal veya hizmetlerinden ayırt etmeye yarayan işaretlerdir. Her marka bir işaretken, her işaret bir marka değildir. Markaların korunması ulusal düzeyde kanunlar ve yönetmelikler ile uluslararası alanda ise uluslararası sözleşmeler ile korunmaktadır. Marka korumasının kapsamı, dar bir kapsamdan başlayarak zamanla marka korumasının kapsamı genişlemiştir ve genişlemeye devam etmektedir. Türk Marka Hukuku, Avrupa Birliği düzenlemeleriyle uyumlu olarak paralel şekilde düzenlenmiştir. Uluslararası düzenlemelere ve gelişmiş ülkelere uyumludur. Ticari ve gündelik hayatta mal ve hizmet tüketiminin yaygınlaşmasıyla beraber markanın önemi artmıştır. Mal ve hizmetlerin yoğun bir şekilde tüketimiyle birlikte markalar işletmelerin önüne geçmiştir. Görülmektedir ki marka değeri firmaların piyasa değerinin kat kat üzerine çıkabilmekte ve sağladığı haklar sermaye niteliği taşımaktadır. Böylelikle markalar rekabette çok önemli bir düzeye ulaşmıştır. Tanınmış marka sahiplerine, markanın korunması bakımından tüm mal ve hizmetler için itiraz etme hakkı getirilerek diğer markalardan üstün tutulmuştur. Hükümsüzlük ve iptal kavramları birbirinden ayırt edilmiş ve Sınai Mülkiyet Kanunu’nda ayrı ayrı düzenlenmiştir. Hükümsüzlük sebeplerinin varlığının tek başına yeterli olmadığı, hükümsüzlük kararına mahkemelerin karar verebileceği ifade edilmiştir. Hükümsüzlük kararının mahkemece verildikten sonra birtakım sonuçları ve etkileri ile marka hukukuyla ilişkileri anlatılmıştır. Sınai Mülkiyet Hukuku, ülkelerin teknolojik ilerlemelerini ve kalkınmalarını, uluslararası ticari ilişkilerini, ekonomik büyümelerini etkileyen bir alandır.