Kırsal Iğdır’dan kocaların göçü: geride kalan kadınların deneyimledikleri zorluklar ve baş etme stratejileri

Abstract

Bu çalışma, erkeklerin göç etmesinin ardından Iğdır’ın kırsal bölgelerinde geride kalan kadınların değişen ‘‘kadınlık’’ ve ‘‘erkeklik’’ algılarını, toplumsal cinsiyet rollerini, karşılaştıkları zorlukları, aile içi iş bölümüne ve yalnızlığa bakış açılarını, deneyimlerini, yaşam stratejilerini, beklentilerini ve sürecin çocuklar üzerindeki etkilerini incelemektedir. Çalışmanın temel amacı ‘‘geride kalmanın’’ özünde ne anlama geldiğini toplumsal cinsiyet perspektifiyle ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Veri toplama sürecinde kocaları göç etmiş, yalnız veya çocuklarıyla birlikte Iğdır’da yaşayan kadınlarla yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemiyle incelenmiş ve katılımcıların ifadeleri anlamın korunmasına özen gösterilerek doğrudan alıntılar şeklinde sunulmuştur. Bulgular erkeklerin farklı gerekçelerle ve çoğunlukla yasadışı yollarla göçe –çoğunlukla ekonomik gerekçeler öne sürülerek göç meşru kılınmaya çalışılsa da– yöneldiklerini buna karşın kadınların ve çocukların ekonomik, sosyal ve duygusal açıdan çok yönlü güçlüklerle baş başa kaldıklarını göstermektedir. Çalışma, Iğdır’da yaşanan göç olgusunun ardından geride kalan kadınların toplumsal konumlarında ve toplumsal cinsiyet rollerinde meydana gelen dönüşümleri, karşılaştıkları zorlukları ve bu zorluklara karşı geliştirdikleri yaşam stratejilerini ortaya koyarak göç araştırmalarına katkı sunmayı amaçlamaktadır.