İnsan sosyalliğinin kökeni ve Jean - Jacques Rousseau antropolojisi temelinde politik insan

Abstract

İnsanı, ve insana dair sosyalliği ele alma çabası, antik Yunan felsefe geleneğinden bugüne kadar birçok düşünürü meşgul etmiş, felsefi sistemlerinin içerisinde kendine yer bulmuştur. İnsan topluluklarının beraber yaşama pratiği, insan doğası ile birlikte toplum, devlet, hukuk, siyaset gibi kavramların da yaratımında aktif rol oynamıştır. İnsan hayatına direkt sirayet eden ve olumlu olumsuz değişimlere neden olabilen söz konusu kavram ve pratik alanları halen daha nihai bir sonuç üzerinde uylaşım sağlanacak şeklide masaya yatırılamamıştır. Söz konusu çatışma hali toplumun ve bireylerin karşılaştıkları olumsuzlukların kaynağı durumundadır. Toplumsal ilişkilerin sonucu olan eşitsizlik, sömürü, yabancılaşma, yozlaşma gibi olumsuzluklar, bu olumsuzlukların ortadan kaldırılma teşebbüsleri ve bu teşebbüslerin dayandığı teorilerin arasında Jean – Jacques Rousseau'nun da insana ve topluma dair çıkarımları başat durumdadır. İşbu çalışmada insan doğasının evrimsel gelişimi, Rousseau'nun antropolog kişiliği bağlamında insan, ayrıca toplumsallığın insanı yönlendirdiği politize olma durumu tahlil edilmiş, zoon politikon iddiası güçlendirilmeye çalışılmıştır.