Anadolu’daki Ana Tanrıçalar Ve Sembolleri

Abstract

Anadolu üç tarafı denizlerin çevrelediği Asya kıtasının Avrupa yönüne uzanmış bir yarımadasıdır. Coğrafi konumunun özellikleri sayesinde hem önemli göç yollarının üzerinden geçmesi hem de yaşam sürmeye elverişli toprakları burayı tarih boyunca pek çok uygarlığın var olduğu kıymetli bir yer haline getirmiştir. Aynı zamanda Ana Tanrıça inancının da doğum yeri olan bu topraklar tarihi boyunca pek çok tanrıçanın da ana vatanı olmuştur. Arkeolojik çalışmalar Anadolu’da yaşam izlerini Paleolitik Çağ’a kadar uzandığını göstermektedir. Ana Tanrıçanın ilk izleri Paleolitik Çağ’ın sonrasına doğru ortaya çıkmaya başlasa da bu çalışmanın da konusu olan ilk heykel formları Neolitik Çağ ile birlikte ortaya çıkmıştır. İnsanlar o çağdan itibaren kadın bedeniyle tanımladıkları Tanrıça heykelcikleri, dönemine toprak, kil, taş, altın, gümüş̧ bakır, gibi madenler, fildişi, kemik ve sedef organik maddeler gibi pek çok farklı malzemeyle biçimlendirmiştir. Anadolu insanı koruyuculuğuna sığınmak ve başta ondan kuvvet almak olmak üzere, bereket, mutluluk, doğurganlık, iyi bir yaşam, evlilik, güzellik gibi pek çok amaç için kadın heykelleri, figürleri yapmıştır. Dişilik ve doğurganlık merkezinde yaşamın sürekliliğini ve bereketi üremeyi, dişiliği, hayatın sürmesini ve dolayısıyla bereketi anlatan tanrıçalar, tarih boyunca pek çok farklı biçimde betimlenmiştir. Bu proje kapsamında Anadolu tanrıçalar kronolojik sıra ile örneklenecek ve gerek anlam gerek biçim yönünden incelenecektir.