Gruplar arası temas, kaygı ve yanlılığın sosyal mesafeye etkisi: Türk ve Kürt kökenli gruplar üzerine bir çalışma

Abstract

Son altmış yıldır gruplar arasındaki ilişkiler incelenmektedir. Allport (1954), Amir (1969), Şerif (1966), LeVine ve Campbell (1972) ve Tajfel ve Turner (1979) gruplararası ilişkilere yoğunlaşan ilk isimler olmuştur. 1980’lerde Tajfel ve Turner (1979) Sosyal Kimlik Kuramını ve izleyen yıllarda Turner ve arkadaşları (1987) Kendini Sınıflandırma Kuramını ortaya koyarak gruplar arasındaki ilişkileri daha geniş bir bakış açısından ele alınmasını sağlamıştır. Sosyal Kimlik Kuramı, sosyal psikoloji alanında gruplararası ilişkileri ele alırken en çok üzerinde tartışılan bir kuram olmuştur. Gruplararası ilişkilerin iyileştirilmesi için en etkili sosyal psikolojik yaklaşımlardan biri de Gruplararası Temas Kuramıdır (Allport, 1954). Allport (1954) gruplar arasındaki ilişkilerin olumlu olması için her iki grubun eşit statüde olması, bu grupların ortak hedefi, işbirliklerinin olması ve grup ilişkisini destekleyen bir otoritenin bulunması gibi bazı özel koşullar olduğunu öne sürmüştür. Daha sonra Pettigrew (1998), temas koşullarına daha olumlu bir temas için arkadaşlık kurmayı eklemiştir. Bu çalışma, Sosyal Kimlik Kuramı ve Gruplararası Temas Kuramı çerçevesinde; gruplararası temas, temas koşulları, kolektif benlik değeri, grupla özdeşleşme, gruplararası kaygı ve yanlılığın gruplar arasındaki sosyal mesafe üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır.136Türk ve Kürt kökenli katılımcılarla yapılan çalışmada; her iki grupta gruplararası arkadaşlığın yani temasın varlığının sosyal mesafe ve önyargılar üzerinde etkili olduğu; grupla özdeşleşmenin sosyal mesafeyi etkilediği, gruplararası ilişkiden duyulan kaygı ve önyargıların kurulacak olan temas ve sosyal mesafe üzerinde etkili olduğu, temas koşullarının olumlu ya da olumsuz olmasının temas, özdeşleşme, kolektif benlik değeri ve sosyal mesafe arasındaki ilişkilerde farklılaştırıcı etkisinin bulunduğu sonuçları elde edilmiştir.AbstractPast sixty years, relationship between the groups studied by many researcher. Allport (1954), Amir (1969), Sherif (1966), LeVine and Campbell (1972) and Tajfel and Turner (1979) were the first names intensified on intergroup relations. By the 1980s, Tajfel and Turner (1979) Social identity theory and the following years, Turner et al (1987) Self-Classification theory led us to take a broader perspective by revealing the relationships between the groups. One of the most effective social psychology approaches to the improvement of intergroup relations is Intergroup Contact Theory (Allport, 1954). Allport (1954) held four conditions of the contact situation to be important: Equal status of the groups in the situation, intergroup cooperation, common goals, and authority support. Then Pettigrew (1998), added another condition to intergroup contact and named as cross-group friendship. According to him; Such friendships can provide extensive and repeated contact in a variety of social contexts with opportunities for self-disclosure and access to cross-group friendship networks. Within the framework of Social Identity Theory and Intergroup Contact Theory, intergroup contact, contact conditions, collective self-esteem, group identification, intergroup anxiety, intergroup bias and social distance between the groups examined in this study.138Participants are Turkish and Kurdish origin. Result showed that contact is effective on social distance and prejudice; ingroup identification, intergroup anxiety and prejudice affected by social distance and the contact conditions are moderators variables between the relationship contact, identification, collective self esteem and social distance.