Digital bonds beyond the grave: A thanatotechnological study of Turkish mourning on Find a Grave

Abstract

Bu tez, Türk yas tutma pratiklerinin dijital ortamlar içinde nasıl yeniden şekillendiğini Find a Grave adlı küresel çevrimiçi anma platformu üzerinden incelemektedir. Çalışma, kültürel olarak köklü anma biçimlerinin dijital ortama nasıl aktarıldığını, uyarlandığını ve sürdürüldüğünü; ölenlerle olan ilişkilerin nasıl devam ettirildiğini; ve platform tasarımının yas pratiklerinin biçimi ve zamansallığı üzerindeki etkisini araştırmaktadır. Analiz temelde nitel bir yaklaşıma dayanmaktadır ve anma biyografilerinin iletileri ile çiçek mesajlarının dil ve sembolizmini incelemektedir. Buna ek olarak, taziye formülleri, zamansal göstergeler ve emojilerin sistematik kodlamasından elde edilen nicel sıklık verileri, sponsorlu ve sponsorsuz anıtlar arasında karşılaştırmalı bir analiz yapılmasını sağlamaktadır. Bulgular, geleneksel Türk yas repertuarlarının dijital ortamlarda yerini kaybetmediğini, aksine kültürel dokuyu korurken yeni ifade ve bağ kurma biçimlerine uyum sağlayacak şekilde yeniden biçimlendiğini göstermektedir. Dijital yas tutma, homojenleşmiş bir olgu olmaktan ziyade kültürel olarak biçimlenmiş bir pratik olarak ortaya çıkmakta; miras alınan gelenekler, bireysel yas çalışmaları ve platformun sağladığı imkânlar arasındaki etkileşimle şekillenmektedir. Türk bağlamı incelendiğinde, dijital anma pratiklerinin gelenekle bir kopuşa değil, mevcut uygulamaların yeni iletişim koşulları altında yeniden ayarlanmasına işaret ettiği görülmektedir; Türk yas pratiklerinin dijital alana taşınması ise kültürel bir kayıp olarak değil, seçici bir çeviri ve yeniden konumlandırma süreci olarak anlaşılmalıdır. Bu bulgular, dijital yasın ağ bağlantılı ortamlarda nasıl evrildiğine dair daha kültürel olarak yerleşik bir anlayışa katkıda bulunmakta ve dijital yas analizlerinde yerel kültürel repertuarların dikkate alınması gereğini vurgulamaktadır.