Protection of digital designs under European Union law in the context of current developments

Abstract

Bu çalışma, Avrupa Birliği tasarım hukukunun dijital çağda geçirdiği dönüşümü incelemektedir. Geleneksel olarak fiziksel nesnelerin dış görünüşünü korumayı amaçlayan tasarım hukuku, dijitalleşme süreciyle birlikte sanal ve etkileşimli formları da kapsayacak şekilde genişlemiştir. 2024 tarihli AB Tasarım Reformları, hareket, geçiş ve animasyon gibi unsurları tanıma dâhil ederek dijital tasarımların hukuken korunabilirliğini açık biçimde düzenlemiştir. Bu çerçevede, çalışma dijital tasarım kavramını; görünürlük, ürün tanımı, yenilik ve bireysel karakter ölçütleri bakımından değerlendirmekte, özellikle dijital sanat ve dijital tiyatro örnekleri üzerinden analiz etmektedir. Tez, dijital müzelerden sanal arayüzlere, etkileşimli tasarımlardan algoritmik sanatlara kadar uzanan geniş bir uygulama alanını kapsamaktadır. Sonuç olarak, 2024 Reformları, Avrupa Birliği tasarım hukukunu nesne temelli korumadan deneyim temelli korumaya yöneltmiş; hem fiziksel hem dijital ortamlarda yaratıcılığı destekleyen çağdaş bir çerçeve oluşturmuştur. Bu gelişmeler, tasarım hukukunun yalnızca teknolojik yeniliklere uyum sağlamakla kalmayıp, görsel yaratıcılığın dijital çağdaki dilini de koruma altına aldığını göstermektedir.