Place and identity in Thomas Hope's Anastasius, Or, Memoirs of a Greek: The dynamics of self-exile and belonging

Abstract

Bu tez, Thomas Hope'un Anastasius, or, Memoirs of a Greek adlı romanında kimlik ve mekân arasındaki ilişkiyi, duygusal coğrafya bağlamında inceleyerek sürgün ve aidiyetsizlik temalarına odaklanmaktadır. 18. yüzyıl sonu Osmanlı coğrafyasında geçen anlatı, mekânın sosyo-politik ve sosyo-kültürel boyutlarının uyandırdığı duygusal koşullar tarafından şekillenen kahramanın akışkan kimliğini ve bunun doğrusal olmayan dönüşümünü yansıtır. Çalışma, insan merkezli, duygusal ve hayali coğrafya yaklaşımlarının yanı sıra sosyal kimlik teorisi, yer-kimlik etkileşimi ve kimlik süreç teorilerinden yararlanmakta; Edward Said'in sürgün kavramını ve Maslow'un aidiyet kuramını da teorik çerçevesine dahil etmektedir. Roman, şimdiye kadar olduğu gibi seyahat anlatısı olarak değil, gönüllü sürgün kavramı etrafında yeniden yorumlanmakta; değişen dini, kültürel, ailesel ve ulusal kimliklerin, kahramanın içinde bulunduğu mekanların farklı sosyo-politik ve kültürel boyutlarının duygusal etkileri ile doğrudan bağlantılı olduğu savunulmaktadır. Mekân, bu bağlamda pasif bir arka plan değil; karakterin içsel çatışmalarını yansıtan ve dönüştüren aktif bir unsur olarak ele alınmaktadır. Bu çalışma, edebiyatta yeterince kullanılmamış bir yaklaşım olan duygusal coğrafyayı merkeze alarak çok disiplinli yöntemiyle alana katkı sağlamayı amaçlamaktadır. Sonuç olarak, romanda sürgün ve aidiyetsizliğin geçici değil, kimlik ve mekân arasındaki dinamik ilişkinin ayrılmaz bir parçası olduğu ortaya konmaktadır.