Akademik Arşiv Sistemine Hoş Geldiniz
Ankara Ünivrsitesi Akademik Arşiv Sistemi:
- Üniversitemiz Akademik ve Kültürel Mirasını toplama, saklama ve geniş kitlere duyurmak amacını taşır
- Üniversitemiz akademik çıktılarını uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar
- Etkisini artırmak için telif haklarına uygun şekilde Açık Erişime sunar
Ayrıca Üniversitemiz Önlisans, Lisans ve Yüksek Lisans ders notlarına Açık Ders Malzemeleri sistemi üzerinden erişebilirsiniz.
Akademik Arşiv Sistemi birçok farklı bölümden oluşur:
- Dergiler = Bu kategoride Ünivrsitemizde yayınlanan dergilere ulaşabilirsiniz
- Kitaplar= Üniversitemizde yayınlanan kitapları bu kategoride bulabilirsiniz.
- Gazeteler= Geçmişten günümüze bazı gazetelerin, bazı sayıları sizi tarihte bir yolculuğa çıkarıcak.
- Tezler= Yüksek Lisans, Doktora ve Uzmanlık Tezleri bu kategori altında yer almaktadır.
Recent Submissions
Item type:Item, Arykanda’daki Naltepesi Yapısının Geç Antik Dönem’deki İşlevi Üzerine Yeni Bir Öneri(Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, 2025) Aksöyek, SerdarBu makalede Arykanda antik kentinde bulunan Naltepesi yapısının zaman içinde geçirdiği değişiklikler üç evre halinde incelenmiştir. İlk evresinde enine elemanlı sıra tipte, kamuya açık bir hamam işlevli olduğu görülen yapı, ikinci evrede önemli değişikliklere uğramıştır. Bu inşa evresinde apoditerium’u kaldırılmış, frigidarium’un kuzey ve doğu duvarları dıştan düzgün blok taşlarla kaplama yapılarak kalınlaştırılmış, frigidarium’un kuzey duvarındaki kapılar kapatılarak yapıya buradan giriş iptal edilerek kuzeybatıdaki anıtsal kapıya alınmıştır. Bu kapıdan koridora girince, güneyde üst kata çıkışı sağlayan sekiz basamaklı bir merdivenin varlığı, üst kat günümüze ulaşmamış olmakla birlikte yapının bu evrede iki katlı olduğunu göstermektedir. Üçüncü evrede yapı demirci atölyesine dönüştürülmüştür. İlk bakışta hamam olarak değerlendirilen yapı, gerek mimari planı, dış görünümü ve iki katlı oluşu, gerekse de Hygieia-Hypnos ve Telesphoros’a ait heykeltıraşlık buluntuları ile bu alandaki diğer hamamlardan farklı özellikler taşımakta, ikinci inşa evresinde Asklepios’a bağlı hekim veya hekimlerce işletilen bir sağlık evi olabileceği konusunda veriler içermektedir. İkinci evresinde MS 4. yüzyılın başlarında hizmete giren yapı, Asklepios’un varlığını tehlike gören Hıristiyanlığın giderek güçlenmesi ile MS 4. yüzyılın sonlarında kapatılmış veya tahrip edilmiş, daha sonra da bir demirci ustasının atölyesine dönüştürülmüştür. En geç MS 5. yüzyılın 3. çeyreğinde ise çıkan bir yangın sonucu buradaki yaşam sonlanmıştır. This article investigates the architectural and functional transformations of the Naltepesi structure, located within the ancient city of Arykanda, through three distinct construction phases. In the first phase, the building functioned as a public bath of the transverse-room type, featuring longitudinal elements. Significant modifications were introduced during the second phase. In this stage, the apodyterium was removed, and the north and east walls of the frigidarium were reinforced by external cladding with well-cut ashlar blocks. The doorways in the north wall of the frigidarium were blocked, thereby eliminating access from this direction. Instead, entry was rerouted through a monumental gate situated in the northwest. Upon entering through this gate into a corridor, a staircase of eight steps was located on the southern side, providing access to an upper storey. Although the upper floor has not survived, the presence of the staircase indicates that the building was two-storeyed during this phase. In the third and final phase, the structure was repurposed as a blacksmith’s workshop. While the building was initially interpreted as a typical Roman bath, several features—its architectural layout, external façade, two-storey design, and the discovery of sculptural fragments associated with Hygieia, Hypnos, and Telesphoros—distinguish it from other bathing complexes in the region. This provides evidence that it may have been a health house run by a physician or physicians affiliated with Asclepios during its second phase of construction. The building, which began operating in the early 4th century AD during its second phase, was closed or destroyed in the late 4th century AD due to the growing power of Christianity, which saw Asclepios's existence as a threat. It was later converted into a blacksmith's workshop. However, a fire in the third quarter of the 5th century AD brought the site to an end.Item type:Item, Antik Roma’da Köle Eğitimi: İdeolojinin Yeniden Üretimi(Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, 2025) Uzun, TolgaAntik Roma’da köle eğitimi, bireysel beceri kazandırmanın ötesinde toplumsal düzenin sürdürülmesinde, ekonomik üretim ilişkilerinin istikrarında ve egemen ideolojinin yeniden inşasında etkili bir araç olarak kullanılmıştır. Eğitim olanakları kölelerin görev yaptığı alanlara, efendilerinin toplumsal konumuna ve Roma’daki genel pedagojik anlayışa bağlı olarak farklılık göstermiştir. Ev içi hizmetlerde, bürokratik pozisyonlarda ya da aristokrat çevrelerde görev yapan kölelerin gramer, retorik, edebiyat ve muhasebe gibi alanlarda eğitim aldıkları, bu donanım sayesinde pedagog, kâtip veya sekreter gibi çeşitli iş kollarında istihdam edildikleri bilinmektedir. Tarım, maden ve inşaat gibi fiziksel emek gerektiren işlerde çalışan köleler ise deneyim temelli öğrenim süreçlerine tabi tutulmuştur. Eğitim, köleleri verimli kılmanın ötesinde, toplumsal konumlarını içselleştirmelerini sağlayan ve hiyerarşik yapıyı doğallaştıran bir denetim mekanizması olarak işlev görmüştür. Bu bağlamda manumissio, yani köle azadı, bireysel hak temelli bir kazanım olmanın yanı sıra sadakat ve verimliliğe dayalı bir ödüllendirme biçimi olarak da uygulanmıştır. Eğitimli kölelerin özgürleştirilerek sınırlı toplumsal hareketlilik elde etmesi, Roma yurttaşlık ideolojisinin ve toplumsal hiyerarşinin yeniden üretilmesine katkıda bulunmuştur. Bu çalışma, köle eğitimi ile manumissio arasındaki ilişkiyi odağa alarak eğitimin Roma toplumundaki yapısal ve ideolojik işlevlerini tartışmaktadır. In Ancient Rome, the education of slaves functioned as a multifaceted institution that extended beyond the mere acquisition of individual skills to play a crucial role in maintaining social order, stabilizing economic production relations, and reconstructing dominant ideological frameworks. The availability and scope of educational opportunities for slaves varied significantly depending on their assigned roles, their masters’ social status, and prevailing pedagogical practices within Roman society. Slaves serving in domestic settings, bureaucratic positions, or aristocratic households often received training in grammar, rhetoric, literature, and accounting. This specialized knowledge enabled them to occupy skilled roles such as pedagogues, clerks, or secretaries. Conversely, slaves employed in physically demanding sectors such as agriculture, mining, or construction typically underwent experiential learning processes rather than formal education.Item type:Item, Basıs Für Eıne Statue Des Pompeıus In Mılet(Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, 2025) Özgan, Christine BrunsDie bekannte Basis im Museum von Milet mit der Widmung an Gnaeus Pompeius Magnus ist durch den Titel „autokratora triton“ auf das Jahr 63 v. Chr. datiert. Die bisher nicht beachteten Eintiefungen für die Bronzestatue sind überaus auffällig und zahlreich. Außer der Statue selbst waren offensichtlich mehrere Gegenstände auf der Basis befestigt. Da zwar die Einlassung für den rechten Fuß erkennbar ist, nicht jedoch die für den linken Fuß, muss dieser erhöht aufgestellt gewesen sein. Die Haltung der Statue entsprach offenbar derjenigen von Casinum/Cassino oder Ostia (Poplicola). Münzen des Flottenkommandanten Sextus Pompeius, der sich als Sohn des Neptun bezeichnet, bilden offenbar eine Statue seines Vaters als Neptun ab, wie E. La Rocca plausibel begründet hat. Anderen Quellen zufolge ließ sich Pompeius Magnus in Rom als Neptun feiern und entsprechende Statuen errichten. Nach Auswertung aller Einlassungen der Basis könnte die Statue des Pompeius im Typus des Poseidon Vatikan gearbeitet worden sein, mit Brustpanzer an der Seite, Schiffsprorae und anderen Attributen. Die Untersuchung der Unterseite der Basis zeigte, dass diese ursprünglich für eine andere, kleinere Bronzestatue hergestellt und dass sie später umgedreht für die Statue des Gn. Pompeius wiederverwendet worden war; eine durchaus gängige Praxis in der Antike The well-known base in the Museum of Miletus with the dedication to Pompeius Magnus is dated to 63 BC by the title “autokratora triton”. The previously unnoticed indentations on the surface are extremely striking and numerous. In addition to the statue itself, several objects were obviously attached to the base. As the recess for the right foot is recognizable, but not that for the left foot, the latter must have been raised. The posture of the statue apparently corresponded to that of Cassinum or Ostia (Poplicola). Coins of the naval commander Sextus Pompeius, who called himself son of Neptune, apparently depict a statue of his father as Neptune, as E. La Rocca has plausibly explained. According to other sources, Pompeius Magnus has been celebrated as Neptune in Rome and did erect corresponding statues. According to an evaluation of all of the base's inserts, the statue of Pompey could have been made in the style of Poseidon Vatican, with breastplate at the side, ship's prow and other attributes. Examination of the underside of the base revealed that it was originally made for another, smaller bronze statue and that it was later turned over and reused for the statue of Pompey, a common practice in antiquity.Item type:Item, On Herodotus 5.121: Where Dıd The Karıans Defeat The Persıans In 497/6 Bce, At Lelegıan Pedasa/Gökçeler, At Her Colony Pıdasa-Ongrıon, Or At Karıan Pıdasos/Pıdason Near Stratonıkeıa? And Where Does The ‘Karıan Hıghway’ Run?(Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, 2025) Herda, AlexanderAccording to Herodotos (5.117‒121), in 497/6 BCE in the beginning of the Ionian Revolt, the freedom-loving Karians fought the invading Persian army three times. After two devastating defeats in open battles in the northern Marsyas/Çine Çayı valley, a third nighttime ambush was victorious and resulted in the total annihilation of the Persians, leading to a stalemate which lasted until 494 BCE. The place of this battle is contested to date. As argued here, it is neither on the road at Lelegian Pedasa/Gökçeler near Halikarnassos, nor at her colony Pidasa-on-Grion near today’s Danişment, but at Karian Pedasos/Pedason on the ‘Karian Highway’ north of Atriya-Idrias-Stratonikeia. The site is once mentioned by Strabo (13.1.59 [C611]) as a ‘very little city’ (polychnion). It is likely to be identified with today’s Börükçü, where rescue excavations in an open lignite mining area have revealed a small settlement dating from Geometric until the early Byzantine Period (8th century BCE‒ 7th century CE). In the course of this article, the historical topography of central Karia since the Late Bronze Age is critically reviewed by reconstructing the main north-south running ‘Karian Highway’ with the help of Hittite and later ancient Greek texts and the archaeological evidence. Herodotos’a göre (5.117‒121), MÖ 497/6’daki İon Ayaklanması’nın başlangıcında özgürlüklerine düşkün olan Karialılar işgalci Pers ordusuyla üç kez savaşmıştır. Kuzeydeki Marsyas/Çine Çayı vadisinde yapılan meydan muharebelerindeki iki yıkıcı yenilgiden sonra, zaferle ve Perslerin tamamen yok edilmesiyle sonuçlanan üçüncü bir gece baskını, MÖ 494’e kadar süren bir çatışmasızlığı beraberinde getirmiştir. Yeri bugüne kadar tartışmalı olan bu savaş, burada belirtildiği üzere, ne Halikarnassos yakınlarındaki Leleg yerleşimi Pedasa/Gökçeler yolu üzerinde, ne de bugünkü Danişment köyü yakınlarındaki kolonisi Grion’daki Pidasa’da değil, Atriya-İdrias-Stratonikeia’nın kuzeyindeki ‘Karia Yolu’ üzerindeki Karia yerleşimi Pedasos/Pedason’da yapılmıştır. Strabon (13.1.59 [C611]) tarafından bir kez ‘çok küçük bir kent’ (polychnion) olarak anılan bu yerin, açık linyit madeni sahasında yapılan kurtarma kazılarında Geometrik Dönem’den Erken Bizans Dönemi’ne (MÖ 8. yüzyıl‒MS 7. yüzyıl) kadar uzanan küçük bir yerleşimin ortaya çıkarıldığı bugünkü Börükçü ile özdeşleştirilmesi muhtemeldir. Bu makalede, Geç Tunç Çağı’ndan itibaren merkez Karia’nın tarihi topografyası, Hitit ve daha sonra antik Yunan metinlerinin ve arkeolojik kanıtlarının yardımıyla kuzey-güney yönünde uzanan ana ‘Karia Yolu’ yeniden inşa edilerek eleştirel bir şekilde gözden geçirilmiştir.Item type:Item, Teos’ta dokumacılık üzerine(Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, 2025) Kolenoğlu, Dilşad AyşeBu makalede Teos antik kentinde dokumacılığa ilişkin buluntular, biçim, ağırlık, malzeme ve yoğunluk açısından ele alınmıştır. Antik dönem dokumacılık endüstrisine ana hatlarıyla değinildikten sonra İonia Bölgesi dokumacılığı genelinden Teos özeline üretim teknikleri, kullanılan araçlar ve tercih edilen hammaddeler incelenmiştir. Dokuma tezgâh ağırlıkları gibi dokumayla direk ilişkili buluntuların yanı sıra kentte ele geçen epigrafik veriler (yazıtlar) ile dokumaya ilişkin arkeolojik tasvirlerden yararlanılmıştır. Bu veriler adak olarak ritüellerde ya da kent sakinlerinin gündelik hayatlarında dokumaya dair çeşitli kullanımlara işaret etmektedir. Kentte ele geçen arkeolojik buluntuların çoğunluğunu tezgâh ağırlıkları oluşturmaktadır. Bu durum dokuma türü, kullanılan iplik ve tezgâh hakkında bilgi edinilmesine olanak sağlamaktadır. Ağırşak, iğne gibi dokumaya yardımcı elemanlar oldukça az sayıda ele geçmiştir. Buluntuların azlığı ipliği eğirmede kullanılan yöntemler ve kumaş üretildikten sonraki dikme, bezeme gibi çeşitli aşamalar hakkında bilgi edinmemizi zorlaştırmaktadır. Tezgâh ağırlıkları gram ve biçim bakımından çok çeşitli ve oldukça zengindir. Ağırlıkların form ve özellikleri dokuma tezgâhı türlerinden biri olan çözgü ağırlıklı tezgâhların kentte yaygın olarak kullanıldığını düşündürmektedir. In this article, weaving associated finds from the ancient city of Teos are analyzed in terms of form, weight, material and density. After a brief touch on ancient weaving techniques, Production methods, tools and raw materials are examined from broad scope of Ionian region to Teos. In addition to finds directly relating to weaving, such as loom weights, epigraphic data (inscriptions) and weaving relevant archaeological descriptions found in the city were utilized. These data points to various uses of textiles in rituals as offerings or in the daily lives of the inhabitants of the city. Loom weights constitute the majority of the archaeological finds from the city. This provides information about the type of weaving, the yarn used and the loom. Weaving aids such as spindle whorls and needles were found in very small quantities. The scarcity of finds makes it difficult to obtain information about the methods used in spinning the yarn and the various stages such as sewing and decoration after the fabric is produced. Loom weights are very various and rich in terms of gram and form. The form and characteristics of the weights suggest the wide usage of warp-weighted looms in the city.