Can electrophysiological studies predict multiple sclerosis prognosis?

Abstract

Objectives: Multiple sclerosis (MS) is an autoimmune neurodegenerative disease with an unpredictable course. MS lesions can affect the evoked potentials (EP) of electrophysiological studies. In this study, we aimed to predict the prognosis of MS patients with electrophysiological parameters. Materials and Methods: MS patients with visual EP (VEP) and somatosensorial EP (SEP) were included in the study during two-year period. Demographic characteristics, MS type, attack numbers, current expanded disability status scales (EDSS), electrophysiological EP, blood tests, first cerebrospinal fluid (CSF) and magnetic resonance imaging (MRI) findings of the patients were evaluated. Results: Two hundred and fifty-nine MS patients were evaluated. There was a statistically significant difference between EDSS scores and the pathologies detected in both electrophysiological examinations (p<0.001). The number of MS attacks were only associated with SEP pathologies (p=0.045). IgG index of CSF had no significant effect on VEP (p=0.065) but had a statistically significant effect on posterior tibial SEP. Posterior tibial SEP was statistically significant in two-sided abnormalities in MS patients with an elevated IgG index (p=0.039). MS patients who met the International Restless Legs Syndrome Study Group consensus criteria had two-sided abnormalities that were statistically significant on both VEP and tibial SEP examinations (p=0.003 and 0.000, respectively). Patients who had pathology in electrophysiological examinations at the beginning had statistically significantly more frequent demyelinating lesions in spinal and infratentorial according to current MRI. Conclusion: EP can predict clinical deterioration in MS patients. Neurophysiological abnormalities can be considered in MS disease as a prognostic factor. ,

Amaç: Multipl skleroz (MS), prognozu öngörülemeyen otoimmün nörodejeneratif bir hastalıktır. MS lezyonları, elektrofizyolojik çalışmaların uyarılmış potansiyellerini (UP) etkileyebilir. Bu çalışmada elektrofizyolojik parametreleri kullanarak MS hastalarının prognozunu öngörmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: İki yıl boyunca, vizüel UP (VUP) ve somatosensoryal UP (SUP) tetkikleri yapılmış olan MS hastaları çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, MS tipi, atak sayıları, muayene esnasındaki genişletilmiş engellilik durum skalaları (EDSS), elektrofizyolojik UP, kan testleri, ilk beyin omurilik sıvısı (BOS) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRG) bulguları değerlendirildi. Bulgular: Toplam iki yüz elli dokuz MS hastası değerlendirildi. Her iki elektrofizyolojik inceleme için de, tespit edilen patolojik sonuçlar ile hastaların EDSS skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardı (p<0,001). MS ataklarının sayısı, sadece SEP patolojileri ile ilişkili bulundu (p=0,045). BOS IgG indeksinin VEP üzerinde anlamlı bir etkisi yokken (p=0,065), posterior tibial SEP üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkisi vardı. IgG indeksi yüksek olan MS hastalarında, posterior tibial SEP incelemeleri istatistiksel olarak anlamlı derecede iki yanlı patolojikti (p=0,039). Uluslararası Huzursuz Bacak Sendromu Çalışma Grubu tanı kriterlerini karşılayan MS hastalarında hem VEP hem de tibial SEP incelemelerinde istatistiksel olarak anlamlı olan iki taraflı bozukluk vardı (sırasıyla p=0,003 ve 0,000). Başlangıçta elektrofizyolojik incelemelerde patolojisi olan hastaların güncel MRG’lerinde spinal ve infratentoryalde istatistiksel olarak anlamlı derecede daha sık demiyelinizan lezyonlar vardı. Sonuç: UP MS hastalarında klinik progresyonu öngörebilir. MS hastalığında nörofizyolojik anormallikler prognostik faktör olarak kullanılabilir.