Camille Laurens'ın yazın evreninde Özkurmaca

Abstract

"Camille Laurens'ın Yazın Evreninde Özkurmaca" başlıklı bu çalışma, benli anlatıların yapısal, biçimsel ve izleksel çözümlemesinde önemli bir rol oynayan Serge Doubrovsky, Gérard Genette, Philippe Lejeune, Philippe Gasparini, Roland Barthes gibi kuramcıların çalışmalarından yola çıkarak Camille Laurens'ın yoğun olarak özyaşamöyküsel unsurlar içeren Philippe, Erkeklerin Arasında, Aşkın Romanı, Cet absent-là, Ni toi ni moi, Romance nerveuse adlı yapıtlarında özne/ben kavramının işlev ve durumlarını irdeler. İlk romanlarında kendi yaşamından izleri gizli saklı bir tutum sergileyerek yapıtlarına yansıtan Camille Laurens oğlu Philippe'in doğumu ve ölümünü öykülediği Philippe'te ilk kez özyaşamöyküsel anlatıyı tecrübe eder. Sarsıcı bir deneyimle karşı karşıya kalan yazar kendini yazarak sağaltır. Philippe adlı yapıtından itibaren Laurens kimi zaman yazar-anlatıcı-kişi mutlak ad benzerliğine ait yapıtlar yayımlar kimi zaman anlatıcının kendisiyle aynı adı taşımaksızın kendine gönderme yaptığı romanlar yayımladığı görülür. Yazarın özkurmaca yapıtlarında geçen kişiler, belli başlı olaylar, tarihler ve uzam olabildiğince gerçekliğe uygun bir şekilde yer almaktadır. Bu noktada, söz konusu yapıtlar Doubrovsky'nin "tam anlamıyla gerçek olaylardan ve olgulardan oluşan kurmaca" tanımlamasına uyar. Kendi benini ve varlığının en saf, en çelişkili durumunu açığa çıkarma amacıyla kurmacadan özkurmaca yazarına dönüşen Camille Laurens'ın yaşamıyla yazı iç içe girer. Bundan böyle, Camille Laurens'da roman bir arayış, düşünme, sorgulama aracına dönüşür. Yazar kendine bir kimlik inşa edebilmek için kendini nasıl gördüğüne ve yaşamındaki ötekiler tarafından nasıl görüldüğüne odaklanır. Beni ve ötekiler arasındaki beni tanımak için de dilin tüm olanaklarından yararlanır ve bu yolla da kendi derinliklerine inmeye çalışır. Camille Laurens'ın beni ancak ötekiyle olan ilişkisinde gelişir.