Politika transferi perspektifinden bir inceleme: Türkiye'de ürün güvenliği

Abstract

Kamu politikası, kamusal nitelikteki sorunların tanımlanması ve giderilmesine odaklanmaktadır. Devletin kamu politikasını oluştururken benimsediği yöntemler başka ülke ya da uluslararası örgütlerden aktarılan modeller çerçevesinde de şekillenebilmektedir. Bu bağlamda politika transferi, bir politikanın bir zaman veya yerden başka bir zaman veya yere aktarılmasını ifade etmektedir. Küreselleşmenin etkileri ve ekonomik entegrasyonların yaygınlaşmasıyla birlikte, politika transferi ulusal politika yapımında giderek daha etkili bir araç haline gelmektedir. Bu çalışmada, Türkiye'de ürün güvenliği politikasının tarihsel ve kurumsal gelişimi, kamu politikası ve politika transferi perspektifinden ele alınmaktadır. Ürün güvenliği, tüketicinin korunması amacına yönelik düzenleyici bir kamu politikası olarak değerlendirilmektedir. Bu bağlamda, Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyelik hedefiyle yürüttüğü ortaklık ilişkisi ülkenin ürün güvenliği politikasının oluşumunda da belirleyici bir dış etken olarak incelenmektedir. Çalışmada, Avrupa Birliği'nden gerçekleştirilen politika transferinin araçları, aktörleri ve dereceleri analiz edilerek, bu sürecin Türkiye'nin ürün güvenliği politikasının yasal ve kurumsal yapısına etkisi ortaya konulmaktadır. Bu yaklaşım, Türkiye'nin ürün güvenliği politikasında, Avrupa Birliği normlarına uyum sürecinin ve politika transferinin ne ölçüde etkili olduğunu anlamak açısından önemli bir katkı sunmaktadır.