Sürdürülebilir ayçiçeği (helianthus annuus) tarımında deniz yosunu ve hümik asitin verim üzerine etkisinin belirlenmesi

Abstract

Bu çalışma, sürdürülebilir ayçiçeği (Helianthus annuus L.) üretiminde deniz yosunu ve hümik asit uygulamalarının bitki gelişimi ve verim unsurları üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada, kimyasal gübre kullanımının azaltılarak biyolojik ve organik temelli girdilerin etkinliğini ortaya koymak hedeflenmiştir. Araştırmada, farklı uygulamalar (T0: kontrol, T0+: kimyasal kontrol, T1: deniz yosunu, T2: hümik asit ve T3: deniz yosunu + hümik asit kombinasyonu) karşılaştırılmıştır. Elde edilen sonuçlarda, dekar başına en yüksek yağ ve tane verimi istikrarlı bir şekilde T0+ uygulamasında ölçülmüştür. T3 uygulaması, iki yıl boyunca yüksek bin tane ağırlığı ve düşük kabuk oranı değerlerini sağlayarak, üstün tane kalitesi sergilemiştir. Yağ verimi de T0+'a oldukça yakın ve rekabet edebilir düzeydedir. Dolayısıyla, daha dolgun, kaliteli ve pazar değeri yüksek ürün eldesi için T3 uygulaması optimal uygulama olarak belirlenmiştir. T1 ve T2 uygulamaları, T0 kontrol grubuna kıyasla tüm parametrelerde önemli iyileşmeler sergilemiştir. Ancak, T0+ ve T3'ün performansının gerisinde kalmışlardır. T0 (kontrol) grubu ise diğer tüm uygulamaların etkinliğini kanıtlayan bir temel oluşturmuştur. Sonuç olarak, bu çalışma kapsamında incelenen uygulamalardan T0+ en yüksek verim potansiyeli nedeniyle, T3 ise üstün kalite parametreleri ve T0+'a yakın verimiyle öne çıkmıştır. Bulgular, organik ve biyolojik kökenli uygulamaların sürdürülebilir tarım sistemlerinde kimyasal gübrelerin yerine alternatif olarak kullanılabileceğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, deniz yosunu ve hümik asit uygulamaları, hem verim artışı hem de çevresel sürdürülebilirlik açısından önemli bir potansiyel sunmakta; düşük maliyetli ve çevre dostu alternatif olarak değerlendirilmektedir.