One-dimensional man in 21st century British verbatim plays: David Hare's Stuff Happens and Gregory Burke's Black Watch

Abstract

Bu tez, Herbert Marcuse'un Tek Boyutlu Adam teorisinin 21. yüzyıldaki modern kapitalist toplumlarda nasıl yer tuttuğunu ve teorinin hakikat ötesi ile posthümanist kavramlarla ilişkisini, seçilen iki İngiliz verbatim oyunu üzerinden göstermektedir. David Hare'ın Stuff Happens ve Gregory Burke'ün Black Watch adlı oyunları, aslen 1960'lar sosyal devlet modelini hedefine koyan Tek Boyutlu Adam teorisinin 21. yüzyıldaki neoliberal sistemlerdeki yerini gösterip eleştirdiği ve gerçek kavramının önemini nasıl kaybettiğini tasvir etmesi sebebiyle seçilmiştir. Stuff Happens adlı oyunun analizinde tek boyutlu adam teorisinin günümüzdeki neoliberal toplumlardaki nasıl siyasetçilerin hakikat ötesi gibi dilbilimsel teknikler kullanarak kapalı bir çemberde toplumsal anlatı ve meşrutiyet inşa edip bireyde kırılamaz bir illüzyon yarattığını ortaya koymaktadır. Benzer bir şekilde, Black Watch'da yıllardır var olan değişmez kurumların baskı ve sömürü düzenindeki yerlerinin yüzyıllardır değişmediği ve bugün İngiliz kimliğini tartışan neoliberal düzen ile birlikte hareket ettiklerini göstermektedir. İngiliz toplumu Irak Savaşı çerçevesinde gelişen tutarsızlıkları fark etse de tek boyutlu adam düzeni sayesinde detaylı sorgulamamış ve doğruluk kavramının anlamını yitirmesi karşısında duramamışlardır. Sonuç olarak bu tez, seçilen İngiliz politik verbatim oyunlarının neoliberal düzende hakikat ötesi kullanarak inşa edilen anlatı ve geleneksel insan kavramını tartışan tek boyutlu adam düzeni ile meşgul edip tartıştığına ulaşılmaktadır.