Yabancı dil olarak Urdu dilinin öğretiminde kullanılan kitapların incelenmesi ve metinlerdeki kelime sıklığı: İsim ve sıfat kökenli kelimeler

Abstract

Yükseköğretim kurumlarında yabancı dil öğretimi, yalnızca hedef dilin öğretilmesi ile sınırlı değildir. Filoloji alanında verilen eğitimin temelini o ülkenin dili, edebiyatı, tarihi, kültürü oluşturur. Ancak alan ile ilgili kaynakların okunabilmesi, sözlü bilgilerin anlaşılabilmesi için öncelikle hedef dili öğrenmek önemli bir husustur. Lisans düzeyinde, anadil dışında bir dilin dört temel beceri çerçevesinde öğretilmesine dikkat edilmektedir. Urdu dili Türkiye'de lisans düzeyinde üç üniversitede Urdu Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı ve Urdu Dili ve Edebiyatı Bölümü olarak eğitim faaliyetlerini sürdürmektedir. Bu alanda yapılan lisansüstü tez çalışmaları ile ilgili alanyazın taramasında, genel olarak tercih edilen konuların Urdu edebiyatı ve Pakistan tarihi ile ilgili olduğu gözlemlenmiştir. Bununla birlikte, yalnızca Urdu dili öğretimine yönelik dört temel beceri çerçevesinde hazırlanmış Türkçe bir kaynak kitap bulunmamaktadır. Çalışmamızda, Urdu dili öğreticilerinin kullandığı kaynaklar tespit edilmiş, detaylı bir şekilde biçimsel ve içerik açısından incelenmiştir. Öğreticilere yönelik yapılan anket çalışmasında Urdu dili öğretiminde en çok tercih edilen yirmi iki kitap ders materyali dört temel beceri esasına göre analiz edilmiş, içerisinde okuma metni yer alan sekiz kitaptaki okuma metinlerinin isim ve sıfatları kapsayan kelime sıklığı listesi oluşturulmuştur. Öğrenicinin günlük hayatta daha fazla karşılaşabileceği ve günlük iletişim kurabilmesi için gerekli olan kelime listesinin oluşturulması, öğrenicilerin hedef dili anlama sürecini kolaylaştırması açısından yardımcı kaynak görevi göreceği düşünülmektedir. Bunun yanında, çalışmamızda yer alan farklı kaynakların biçim ve içerik açısından analizi, gelecekte hazırlanacak Urdu dili öğretimi materyallerinin içeriklerini oluşturmada önemli bir yol haritası görevi görecektir.