Üçüncü dünyacılıktan yükselen güce Hindistan'ın büyük güç olma iddiası

Abstract

Hindistan'ın 2000'li yıllarda yükselen güç olarak tanımlanması, ülkenin uluslararası sistemdeki konumunun tarihsel süreklilikleri göz ardı edilerek değerlendirilmesine yol açmaktadır. Hindistan'ın bağımsızlığını kazandığı andan itibaren büyük güç olma iddiasına sahip olduğunu öne süren bu çalışma, 1947 yılından günümüze uzanan süreçte söz konusu iddianın ekonomi politikaları ve dış politika yönelimleri üzerinden nasıl şekillendiğini analiz etmektedir. Hindistan'ın uluslararası sistemdeki konumunu şekillendiren yapısal ve sistemik etkenler dikkate alınırken, ülkenin özgün deneyimi ve iç dinamikleri bütüncül bir tarihsel analizle değerlendirilmektedir. Bu çerçevede Hindistan'ın uluslararası siyasetteki rolü yalnızca ekonomik büyümesiyle değil, erken dönemde Bağlantısızlar Hareketi içindeki normatif liderliği, Soğuk Savaş sonrası geliştirdiği çok yönlü denge stratejisi ve nükleer statüsü gibi farklı güç unsurları çerçevesinde analiz edilmektedir. Tez, Hindistan'ın büyük güç olma iddiasının süreklilik arz ettiğini, ancak bu iddianın hayata geçirilmesinin ekonomideki yapısal sorunlar ve bölgesel güvenlik dinamikleriyle sınırlandığını ileri sürmektedir. 1991 sonrasındaki küresel ekonomiye entegrasyon süreci, yüksek büyüme oranları sayesinde Hindistan'ın yükselen güç olarak tanımlanmasına yol açsa da, ekonomik büyümenin kapsayıcı olmaması ve toplumsal eşitsizliklerin sürmesi bu iddianın sınırlarını ortaya koymaktadır.