Yüzen perlit yatağında farklı inkübasyon sürelerinde ex vitro köklendirilmiş aronya mikro çeliklerinin yaprak anatomisi ve klorofil kapsamındaki değişimler

Abstract

Bu tez çalışmasında, 'Viking' ve 'Nero' aronya çeşitlerinde mikro çeliklerin yüzen perlit yatağında farklı sürelerde inkübasyonunun (2, 3, 4, 5 ve 6 hafta), ex vitro köklenme ve eş zamanlı dış koşullara alışmasında canlılık ve köklenme, kök ve sürgün gelişmesi, yaprak anatomik özellikleri ve klorofil miktarı üzerine etkileri araştırılmıştır. Bu incelemeler, yüzen perlit yatağında inkübasyon sürelerinin ve serada 4 haftalık gelişme periyodunun sonunda yapılmıştır. Ayrıca bitkilerin vejetasyon sonunda gelişimleri değerlendirilmiştir. Çalışmada, ex vitro köklenme oranları, inkübasyon süresi 4, 5 ve 6 hafta olan bitkilerde (%94.0-%97.2), 2 ve 3 hafta olanlara (%78.8-%89.0) göre daha yüksek bulunmuştur. Köklenmiş mikro çeliklerde mezofil ve kütikul kalınlıkları inkübasyon süresinin ilerlemesi ile birlikte önemli düzeyde artmış, epidermis hücre sayısı azalmıştır. İnkübasyon süresi 4, 5 ve 6 hafta olan bitkilerde mezofil (101.3±7.5-121.6±2.2 µm) ve kütikul (2.0±0.3-2.7±0.1 µm) kalınlıkları daha yüksek bulunmuştur. Bitkilerin sera koşullarına taşınmasından 4 hafta sonra inkübasyon süreleri arasında önemli bir farklılık olmaksızın canlılık oranları 'Viking'de ortalama %98.6 ve 'Nero'da %96.7 olmuştur. Serada bitkilerin yaprak anatomik özellikleri 4, 5 ve 6 haftalık inkübasyon sürelerinde, yüzen perlit yatağındakilere benzerdir. Ancak, klofil kapsamı serada artışını sürdürmüştür. 'Viking'de inkübasyon sürelerinin ortalaması olarak toplam klorofil miktarı yüzen perlit yatağından çıkartılan bitkilerde 0.34±0.02 mg/g ve serada 4 hafta gelişmiş bitkilerde ise 0.54±0.03 mg/g'dır. 'Nero'da bu değerler, yüzen perlit yatağında ortalama 0.31±0.02 mg/g, serada ise en yüksek 5 ve 6 haftalık inkübasyon sürelerinde sırasıyla 0.64±0.04 ve 0.72±0.04 mg/g'dır. Sonuç olarak, yüzen perlit yatağında mikro çeliklerin 2 ve 3 hafta inkübe edilmesi ex vitro köklenme ve eş zamanlı olarak dış koşullara alıştırmada yetersizdir.