Akademik Arşiv Sistemine Hoş Geldiniz
Ankara Ünivrsitesi Akademik Arşiv Sistemi:
- Üniversitemiz Akademik ve Kültürel Mirasını toplama, saklama ve geniş kitlere duyurmak amacını taşır
- Üniversitemiz akademik çıktılarını uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar
- Etkisini artırmak için telif haklarına uygun şekilde Açık Erişime sunar
Ayrıca Üniversitemiz Önlisans, Lisans ve Yüksek Lisans ders notlarına Açık Ders Malzemeleri sistemi üzerinden erişebilirsiniz.
Akademik Arşiv Sistemi birçok farklı bölümden oluşur:
- Dergiler = Bu kategoride Ünivrsitemizde yayınlanan dergilere ulaşabilirsiniz
- Kitaplar= Üniversitemizde yayınlanan kitapları bu kategoride bulabilirsiniz.
- Gazeteler= Geçmişten günümüze bazı gazetelerin, bazı sayıları sizi tarihte bir yolculuğa çıkarıcak.
- Tezler= Yüksek Lisans, Doktora ve Uzmanlık Tezleri bu kategori altında yer almaktadır.
Recent Submissions
Item type:Item, Antifosfolipid sendromlu hastaların klinik özellikleri ve tekrarlayan trombozu olan hastaların farklılıkları, tek merkezli retrospektif bir çalışma(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2021) Yayla, Müçteba Enes; Yüksel, Merve; Şahin, Didem; Torgutalp, Murat; Sezer, Serdar; Dinçer, Ayşe Bahar Keleşoğlu; Gülöksüz, Emine Gözde Aydemir; Yüksel, Mehmet Levent; Ateş, Aşkın; Turgay, Tahsin Murat; Kınıklı, GünayAmaç: Bu çalışma üçüncü basamak sağlık hizmeti veren bir merkezde takip edilen antifosfolipid sendromu (AFAS) tanılı hastaların klinik, laboratuvar ve serolojik özelliklerini tanımlamayı ve tekrarlayan trombozu olan hastaların olası farklılıklarını ortaya koymayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2010-Ocak 2019 tarihleri arasında takip edilen 43 AFAS hastası geriye dönük olarak incelendi. Hastaların klinik, laboratuvar ve serolojik özellikleri kayıt altına alındı. Takibinde tekrarlayan trombozu olan ve olmayan hastalar karşılaştırıldı. P değerinin 0,05’in altında olduğu durumlar istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Kırk üç hastanın 33’ü (%76,6) kadındı. On dört (%32,6) hasta primer AFAS, 29 (%67,4) hasta ise sekonder AFAS olarak sınıflandırıldı. AFAS sınıflandırma kriterlerinde olmayan en sık görülen klinik bulgular arasında akut kutanöz lupus bulguları (%53,5), livedo retikülaris (%18,6), raynaud fenomeni (%18,6) ve trombositopeni (%30,2) ön plana çıkmaktaydı. Kadın hastaların %45,5’inde gebelik komplikasyonu tespit edildi. Kırk (%93) hastada tromboz öyküsü mevcuttu. Trombozların %76,7’si venöz %32,6’sı arteryel trombozdu. Antikoagülan tedavi altında olan 9 (20,9) hasta da dahil olmak üzere toplam 20 hastada (%50) tekrarlayan tromboz olduğu saptandı. Tekrarlayan trombozu olan hastalarda hastalık süresi daha uzun iken (p=0,004), arteryel tromboz varlığı (p=0,023) ve düşük serum C4 düzeyleri (p=0,025) daha sıktı. Sonuç: Bu çalışmada tekrarlayan tromboz ile takipli AFAS hastalarında hastalık sürelerinin daha uzun, arteryel tromboz öyküsünün daha fazla ve düşük serum C4 düzey varlığının daha sık olduğu gösterilmiştir. Objectives: The study aimed to reveal the clinical, laboratory and serological features of patients with antiphospholipid syndrome (APS) followed in a referral center and to demonstrate the possible differences of the patients with recurrent thrombosis. Materials and Methods: The data of 43 patients with APS, who applied to our center between January 2010 and January 2019, were scrutinized retrospectively. Clinical, laboratory and serological features of the patients were recorded. The patients with and without recurrent thrombosis were compared. P-value <0.05 was considered as statistically significant. Results: Thirty-three out of 43 patients (76.6%) were female. Fourteen (32.6%) patients were classified as primary APS and 29 (67.4%) patients as secondary APS. Acute cutaneous lupus findings (53.5%), livedo reticularis (18.6%), Raynaud’s phenomenon (18.6%), and thrombocytopenia (30.2%) were the most common clinical findings, which were not included in the classification criteria. Among the females with APS, pregnancy complications occurred in 45.5%. Arterial and/or venous thrombotic events were observed in 40 (93.0%) patients. Venous and arterial thrombosis were found in 76.7% and 32.6% of the patients, respectively. Recurrent thrombosis was detected in 20 (50.0%) of the patients with thrombosis, nine of whom (20.9%) were under anticoagulant treatment. In patients with recurrent thrombosis, the disease duration was longer (p=0.004), arterial thrombosis (p=0.023) and low serum C4 levels (p=0.025) were more frequent. Conclusion: In this cohort of the patients with APS, we showed that the disease duration was longer, the history of arterial thrombosis and low serum C4 levels were more frequent in the patients with recurrent thrombosis than in the patients without recurrent thrombosis.Item type:Item, Acil servise başvuran hastaların direkt ve endirekt maliyet analizi(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2021) Kır, Pınar; Oğuz, Ahmet Burak; Polat, Onur; Haliloğlu, Ebru Yüksel; Eneyli, Müge Günalp; Genç, Sinan; Koca, AyçaAmaç: Acil serviste (AS) hasta fiili işlem süresinde kaynak ve iş gücü kullanımının belirlenerek triyaj seviyelerine göre toplam maliyetlerin ve toplam maliyete etki eden faktörlerin saptanmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, üçüncü basamak bir hastanenin AS’sine başvuran 45.443 hasta arasından, beşli triyaj sisteminde başvuru sıklığına göre belirlenen tanılara sahip 1,171 hastanın katılımıyla gerçekleştirilen prospektif kesitsel gözlemsel bir araştırmadır. Klinik kararın verilme zamanına kadar geçen süre fiili işlem süresi olarak belirlenmiştir. Bu sürede hasta için kullanılan işçilik dahil tüm kaynaklar ve bu kaynaklara ait giderler kaydedilerek fiili maliyet ölçülmüş ve her bir triyaj seviyesi için ortalama kişi başı maliyet hesaplanmıştır. Bulgular: AS’ye gelen hastalar triyaj seviyelerine göre gruplandırıldığında, bu gruplar için toplam hasta maliyetinin faturalandırılan fiyatları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı. Toplam maliyetlere etki eden faktörler incelendiğinde triyaj seviyeleri arasında toplam maliyetlerin anlamlı derecede farklı olduğu gözlendi. Yaş ile toplam maliyet arasında yapılan korelasyon analizinde yaş arttıkça toplam maliyet miktarının arttığı gözlendi. Sonuç: Çok değişkenli analizlerde cinsiyet, yaş, triyaj seviyesi ve geliş tipinin toplam maliyet ile ilişkili olduğu gözlendi. Çok ciddi gelir gider döngüsü olan AS’lerde maliyet sisteminin oturmuş olması ve etkin maliyet yönetiminin uygulanması, hastanelerde gerek yönetimin başarısı gerekse kurumun veya birimin sürekliliği açısından büyük öneme sahiptir. Bu çalışmada, ortaya konulan bulgular neticesinde, faaliyet tabanlı maliyetlendirme yöntemi kullanılarak daha doğru/güvenilir sonuçlara ulaşılacağı gösterilmiştir. Objectives: To determine the use of resources and workforce in the actual procedure time of the patient in the emergency department (ED), and to determine the total costs according to the triage levels and the factors affecting the total cost. Materials and Methods: This study is a prospective cross-sectional observational study conducted with the participation of 1,171 patients with diagnoses determined according to the frequency of presentation in the five-level triage system among 45,443 patients who applied to the ED of a tertiary hospital. The time until the clinical decision is made was determined as the actual processing time. During this period, the actual cost was measured by recording all the resources used for the patient, including workforce and the expenses of these resources, and the average per-person cost for each triage level was calculated. Results: When patients coming to the ED were grouped according to their triage levels, a statistically significant difference was found between the invoiced prices of the total patient cost for these groups. When the factors affecting the total costs were examined, it was observed that the total costs were significantly different among the triage levels. In the correlation analysis made between age and total cost, it was observed that the amount of total cost increased with increasing age. Conclusion: In multivariate analyzes, it was observed that gender, age, triage level, and type of arrival were associated with total cost. The establishment of the cost system and the implementation of effective cost management in EDs, which have a very serious income and expense cycle, are of great importance in terms of both the success of the management and the continuity of the institution or unit in hospitals. In this study, as a result of the findings revealed, it has been shown that more accurate/reliable results can be achieved by using an activity-based costing system.Item type:Item, Is there a difference in anxiety, body perception, and depression scales according to subphenotypes of polycystic ovary syndrome?(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2021) Canpolat, Asena Gökçay; Demir, Özgür; Sert, Merve Sema; Yarsan, Betül; Tekfidan, Züleyha; Yaman, Şeyma Nur; Oğuz, Esmanur; Gazal, Ela; Şimşek, Hande Hatice; Ensari, Tuğba Altun; Çorapçıoğlu, DemetObjectives: Polycystic ovary syndrome (PCOS) is the most prevalent female reproductive disorder. PCOS is associated with increased mood disorders. We aimed to evaluate the association between PCOS sub-phenotypes and anxiety, body perception, and depression scales in our study. Materials and Methods: We enrolled 74 patients with PCOS and we assigned them into subphenotypes of PCOS. The Beck depression inventory (BDI-II) was used for depression, the Beck anxiety inventory (BAI) was used for anxiety, and the body esteem scale (BES) was used to assess body perception for all participants. Results: The BDI-II scores of phenotype A were higher than phenotype D. The BAI scores of phenotype A were higher than phenotype B, C, and D. There was no difference between BES scores through all PCOS phenotypes. There was a difference in modified Ferriman-Gallwey score between phenotypes except between phenotype A and phenotype B (p=0.13). An increase in BMI by 1 kg/m2 was found to cause a 0.49 increase in depression scores (p=0.01) but there was no association between BMI and BAI and BES scores (p=0.33, p=0.18). Conclusion: PCOS is associated with mood disorders, especially anxiety and depression. Until now, there was no information about the prevalence of mood disturbances according to subphenotypes of PCOS. The higher prevalence of depression was seen in phenotype A than phenotype D but it was similar among A, B, and C. It has suggested that hyperandrogenism may have a causative effect on pathogenesis of depression in women with PCOS. The higher BAI scores were recorded in phenotype A than phenotype B, C, and D, and BES scores were similar through phenotypes. Although we could not find a close phenotype-mood disorder association, we believe the need for screening for mood disorders, especially anxiety and depression, for patients with PCOS because of the importance of the disease’s psychological consequences. Amaç: Polikistik over sendromu (PKOS), en yaygın kadın üreme bozukluğudur. PKOS duygudurum bozuklukları ile ilişkilidir. Çalışmamızda PKOS alt fenotipleri ile anksiyete, beden algısı ve depresyon ölçekleri arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya PKOS’li 74 hasta dahil edilmiş ve PKOS’nin alt fenotiplerine ayrılmıştır. Tüm katılımcılara depresyon için Beck depresyon envanteri (BDI-II), anksiyete için Beck anksiyete envanteri (BAE) ve beden algısını değerlendirmek için beden saygısı ölçeği (BES) kullanıldı. Bulgular: Fenotip A’nın BDI-II skorları, fenotip D’den daha yüksekti. Fenotip A’nın BAI skorları, fenotip B,C ve D’den yüksekti. BES skorları açısından tüm fenotipler açısından fark yoktu. Fenotip A ve fenotip B dışında (p=0,13), fenotipler arasında Ferriman-Gallway skorları açısından fark yoktu. BKİ’deki her 1 kg/m2 artışın, depresyon skorlarında 0,49 artışa neden olduğu, ancak BKİ, BAI ve BES skorları arasında ilişki bulunmadığı tespit edildi (p=0,33, p=0,18). Sonuç: PKOS duygudurum bozuklukları ile ve özellikle anksiyete ve depresyon ile ilişkilidir. Şimdiye kadar, PKOS alt fenotiplerine göre duygudurum bozukluklarının yaygınlığı hakkında bilgi bulunmamaktadır. Fenotip A’da, fenotip D’ye göre daha yüksek depresyon prevalansı görülmüş, ancak A, B ve C arasında benzerlik görülmüştür. Bu durum, PKOS’li kadınlarda hiperandrojenizmin depresyon patogenezinde nedensel bir etkiye sahip olabileceğini düşündürmüştür. Fenotip A’da, fenotip B, C ve D’ye oranla daha yüksek BAI skorları tespit edilmiş, ancak BES skorları tüm gruplarda benzer bulunmuştur. Fenotip-duygudurum bozukluğu ilişkisi özgül olarak bulunamamış olsa da, hastalığın psikolojik sonuçlarının önemi nedeniyle PKOS’li hastalarda duygudurum bozukluklarının, özellikle anksiyete ve depresyonun taranması gerektiğine inanıyoruz.Item type:Item, Effects of playing tennis on cognition: a pilot study to examine hand preference effect(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2021) Gökçe, Evrim; Güneş, Emel; Hayme, Serhat; Aslan, Evin; Asutay, Osman; Aşar, Berk; Çetin, Merve Nur; Çevik, FatmanurObjectives: This pilot study aimed to explore the effects of playing tennis on cognitive functions and the effects of hand dominance on cognitive performance in tennis players. Materials and Methods: Tennis players and sedentary controls participated in the study (n=24/24). Groups were divided into two based on their hand dominance, and right-handed and left-handed participants were equally distributed (for each group n=12/12). Hand preference test, exercise background and daily life questionnaires were used for matching handedness, age, education, and sporting levels. Cognitive performance was evaluated with the verbal fluency test, Corsi’s block-tapping test (CBTT) and mental rotation test (MRT). MRT was performed bimanually, whereas CBTT was applied separately with right and left hands. Thus, we tried to determine the test that better reflected the hand effect. Results: Left-hand scores of CBTT were significantly higher in tennis players than in the sedentary controls (p=0.02). For gender difference exhibited for CBTT left-hand scores, women were more responsive to exercise effect (p=0.029). No significant difference was found based on hand preference in both groups on the cognitive tests. Conclusion: Tennis is an open skill sport that requires adaptation for continuously changing conditions and goal-directed behaviors. This can improve visuospatial skills and higher scores of tennis players in the left-handed visuospatial task may be associated with this. Besides, the widespread organization of the right hemisphere is an advantage for spatial abilities. Thus, it may create a technical advantage for left-handed tennis players. CBTT could be more indicative than the MRT for visuospatial functions. Amaç: Bu pilot çalışma, tenis oynamanın ve tenisçilerde el tercihinin bilişsel işlevler üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya tenisçiler ve sedanter kontroller katılmış (n=24/24), gruplar el tercihine göre sınıflandırılmış, sağ veya sol elini kullanan katılımcılar eşit dağıtılmıştır (her grup için n=12/12). El tercihi, egzersiz geçmişi ve günlük yaşam alışkanlıkları anketleri uygulanmış, katılımcıların yaş, eğitim ve spor düzeyleri eşleştirilmiştir. Sözel ve görsel uzaysal görevlere dayalı bilişsel testler uygulanmış, sözel akıcılık testi, Corsi’nin küp yerleştirme testi ve zihinsel döndürme testi (ZDT) yapılmıştır. ZDT iki el aynı anda kullanılarak yapılırken, küp yerleştirme testi sağ ve sol elle ayrı ayrı uygulanmıştır. Bu şekilde hangi testin el tercihi etkisini daha iyi yansıtacağını gözlemek amaçlanmıştır. Bulgular: Küp yerleştirme testinde tenisçilerin sol el skorları, sedanter kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksektir (p=0,02). Bilişsel testlerde her iki grupta da el tercihine göre anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Tenis, sürekli değişen koşullara ve hedefe yönelik davranışlara uyum gerektiren bir açık beceri sporudur. Bu, görsel-uzaysal becerileri geliştirebilir ve tenisçilerin daha yüksek sol el skorları bununla ilişkili olabilir. Sağ yarıkürenin yaygın organizasyonu uzaysal yetenekler için bir avantajdır ve solak tenisçiler için teknik bir avantaj yaratabilir. Küp yerleştirme testi, görsel-uzaysal işlevler için ZDT’den daha iyi bir belirteç olabilir.Item type:Item, Ankara üniversitesi tıp fakültesi öğrencilerinin i̇letişim becerileri uygulamalarına yönelik geri bildirimleri(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2021) Gönüllü, İpek; Atasay, Begüm; Erden, Şengül; Gökmen, Derya; Çelik, GülfemAmaç: Bu çalışmada Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi iletişim becerileri derslerinde öğrencilerin aldıkları eğitimlere yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Verilerin toplanmasında, retrospektif olarak öğrencilerin eğitimlerle ilgili verdikleri yazılı geri bildirimler kullanılmıştır. Çalışmaya Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi iletişim becerileri derslerinde, 2010-2017 yılları arasında dönem 2 ve 3’te eğitim alan ve geri bildirim formlarını doldurmuş olan 1831 dönem 2 ve 1831 dönem 3 öğrencisi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak, her dönem için ilgili iletişim becerileri uygulamalarını içeren geri bildirim formları oluşturulmuştur. Formdaki maddeler, 3’lü Likert (1: Evet/yararlı, 2: Hayır/yararsız, 3: Kararsızım) şeklinde hazırlanmıştır. Veriler, frekans ve yüzde (%) olarak sunulmuştur. Bulgular: Bulgulara genel olarak bakıldığı zaman öğrencilerin iletişim becerileri uygulamalarından içerik, süreç, eğiticiler, standardize hastalar, öğrenim materyalleri ve öğrenme ortamı açısından genel olarak memnun oldukları saptanmıştır. Dönem 2 öğrencilerinin geri bildirimleri genel olarak incelendiğinde en yüksek oranda “Evet” yanıtı verdikleri maddeler eğiticilerden memnun olduklarını belirttikleri maddeler (%89,4 ve %89,5) iken, en yüksek oranda “Hayır” yanıtı verdikleri maddeler ders sürelerinin artırılması konusundaki maddeler (%56,4 ve %64,2) olarak bulunmuştur. Dönem 3 öğrencilerinin genel olarak geribildirimleri incelendiğinde en yüksek oranda “Evet” yanıtı verdikleri madde öğrencilerin eğiticilerden memnun olduklarını belirttikleri madde (%95,9) iken, en yüksek oranda “Hayır” yanıtı verdikleri maddeler ders sürelerinin artırılması konusundaki maddeler (%69,5 ve %68,7) ve derse gelmeden önce ön hazırlık yapma konusundaki madde (%50,49) olarak saptanmıştır. Sonuç: Öğrencilerden alınan olumlu geri bildirimler iletişim becerileri eğitimin, eğiticilerinin ve standardize hastaların öğrenciler tarafından yararlı bulunduğunu göstermektedir. Objectives: The aim of the study is to evaluate the results of student feedbacks about their communication skills practices in Ankara University Faculty of Medicine. Materials and Methods: Data were collected from prepared feedback forms which the students were asked to fill about their communication skills practices retrospectively. During 2010-2017 academic years, 1831 from the second-year and 1831 from the third-year students participated in the study. Year-specific feedback forms about communication skills practices were developed for each year. The form’s items were prepared as 3-point Likert scale (1: Yes/useful, 2: No/useless, 3: Not sure). Data were presented as frequency and percentage (%). Results: According to the findings, the students were satisfied with the communication skills practices in terms of content, process, educators, standardized patients, learning materials and learning environment. When the second-year students’ feedbacks were examined in general, we found that the items with the highest rate of “Yes” answers were the items of the students’ satisfaction with their educators (89.4% and 89.5%) and the items with the highest rate of “No” answers were the items of increasing the course duration (56.4% and 64.2%). When the third-year students’ feedbacks were examined, we found that the item with the highest rate of “Yes” answer was the item of the students’ satisfaction with their educators (95.9%) and the items with the highest rate of “No” answers were the items of increasing the course duration (69.5% and 68.7%) and the item of the preparation before course (50.49%). Conclusion: Positive feedbacks show that the students are generally satisfied with their communication skills practices, educators and standardized patients.