Akademik Arşiv Sistemine Hoş Geldiniz
Ankara Ünivrsitesi Akademik Arşiv Sistemi:
- Üniversitemiz Akademik ve Kültürel Mirasını toplama, saklama ve geniş kitlere duyurmak amacını taşır
- Üniversitemiz akademik çıktılarını uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar
- Etkisini artırmak için telif haklarına uygun şekilde Açık Erişime sunar
Ayrıca Üniversitemiz Önlisans, Lisans ve Yüksek Lisans ders notlarına Açık Ders Malzemeleri sistemi üzerinden erişebilirsiniz.
Akademik Arşiv Sistemi birçok farklı bölümden oluşur:
- Dergiler = Bu kategoride Ünivrsitemizde yayınlanan dergilere ulaşabilirsiniz
- Kitaplar= Üniversitemizde yayınlanan kitapları bu kategoride bulabilirsiniz.
- Gazeteler= Geçmişten günümüze bazı gazetelerin, bazı sayıları sizi tarihte bir yolculuğa çıkarıcak.
- Tezler= Yüksek Lisans, Doktora ve Uzmanlık Tezleri bu kategori altında yer almaktadır.
Recent Submissions
Item type:Item, Havayolu hiperreaktivitesi olan ve olmayan hastaların balgam örneklerinde eozinofil yüzdesi ve charcot-leyden kristal varlığının değerlendirilmesi(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2023) Öcal, Duygu; Oğuzman, Elif; Acar, Kutluay; Akyazılı, Helin; Arısoy, Aysu; Ateş, Begümhan Nur; Ethemoğlu, Melisa; Kar, İrem; Evren, EbruAmaç: Çalışmada astım tanısı olan ve olmayanlardan elde edilen balgamların, eozinofil yüzdesi, Charcot-Leyden Kristalleri (CLK) varlığı ve balgam örneklerinin kültür sonuçları açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Cebeci Merkez Mikrobiyoloji Laboratuvarı’na Şubat 2021-Haziran 2021 tarihleri arasında gelen 74 adet balgam kültür örneği değerlendirildi. Gönderilen örneklerin mikroskobik değerlendirmeleri Gram ve Giemsa boyalı preperatlar ile yapıldı. Gram boyama sonucuna göre “uygun örnek” olarak kabul edilen balgam örneklerinin kültür sonuçları değerlendirildi. Üreyen mikroorganizmalar konvansiyonel yöntemler ve otomatize sistemler ile tanımlandı. Otomatize sistemler olarak VITEK II (BioMérieux, Fransa) ve MALDI-TOF MS (BioMérieux, Fransa) kullanıldı. Antimikrobiyal duyarlılık testleri European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing önerileri doğrultusunda uygulandı ve değerlendirildi. Bulgular: Toplam 74 balgam örneği değerlendirildi. Astımlı hastaların %40,9’unda balgamda eozinofili saptandı. Astım tanısı almamış (n=52) hastaların ortalama eozinofil yüzdesi %0,63 olarak bulunurken, astım hastalarında (n=22) bu oran %3,04 olarak saptandı. Astım tanısı alanların balgam örneklerinin dördünde CLK tespit edildi. Astımı olan hastaların balgam örneklerinin 6’sında (%27,2) astımı olmayan hastaların 16’sında (%30,7) üreyen mikroorganizmalar etken olarak değerlendirildi. Örneklerden en sık izole edilen etken Pseudomonas aeruginosa’dır. Tüm ilaçlara dirençli mikroorganizma izole edilmedi. Sonuç: Astım gibi havayolu hiperreaktivitesi olan olgularda klinik tanıya yardımcı olacak laboratuvar parametreleri olarak hem eozinofil yüzdesi hem de CLK varlığının birlikte değerlendirilmesinin uygun olacağı düşünülmüştür. Objectives: The aim of the study was to evaluate sputum obtained from asthmatic and non-asthmatic patients in terms of eosinophil percentage, presence of Charcot-Leyden Crystals (CLC) and culture results of sputum samples. Materials and Methods: In the study, 74 sputum culture samples sent to Ankara University Medical Faculty Hospital Cebeci Central Microbiology Laboratory between February 2021 and June 2021 were evaluated. Microscopic evaluations of the sputum samples were made with Gram and Giemsa stained preparations. The culture results of the sputum samples, which were accepted as “appropriate samples” according to the Gram stain results, were evaluated. Microorganisms were identified by conventional methods and automated systems VITEK II (bioMérieux, France) and MALDI TOF MS (bioMérieux, France) were used as automated systems. Antimicrobial susceptibility tests were applied and evaluated in accordance with the recommendations of the European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing. Results: A total of 74 sputum samples were evaluated. Eosinophilia was detected in 40.9% of the sputum of asthmatic patients. While the mean percentage of eosinophils was found to be 0.63% in patients without a diagnosis of asthma (n=52), this rate was found as 3.04% in patients with asthma (n=22). CLC was detected in four of the sputum samples of those diagnosed with asthma. Microorganisms isolated from 16 (30.7%) of nonasthmatic patients in 6 (27.2%) of the sputum samples of patients with asthma were considered as causative agents. Pseudomonas aeruginosa is the most frequently isolated agent from the sputum samples. None of the panresistant microorganisms were not isolated. Conclusion: It was thought that it would be appropriate to evaluate both the percentage of eosinophils and the presence of CLC together as laboratory parameters that will help clinical diagnosis in cases with airway hyperreactivity such as asthma.Item type:Item, A case of late-presenting methylmalonic acidemia from a country without extended newborn screening(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2023) Öztürk, Gökcan; Altınbezer, Pelin; Yekedüz, Merve Koç; Köse, Engin; Kendirli, Tanıl; Eminoğlu, Fatma TubaMethylmalonic acidemia (MMA) is an autosomal recessive disorder that may be caused by a complete (mut0 ) or partial (mut- ) deficiency of the methylmalonyl-CoA mutase, by defects in the synthesis or transport of the co-factor, or by a deficiency in methylmalonyl-CoA epimerase. Most patients with MMA present with such signs and symptoms as lethargy, feeding problems, tachypnea and hypotonia after breastfeeding within the first few days or weeks of life. In untreated cases, life-threatening acidosis, hyperammonemic encephalopathy, coma and death can occur. In the present study we emphasize the importance of the early suspicion of inherited metabolic disorders in the differential diagnosis and treatment of an MMA case who applied to the emergency department with atypical clinical findings after the age of 1, and who rapidly developed coma findings. Although MMA frequently presents itself during the first days of life, it should be kept in mind in the differential diagnosis of metabolic acidosis, especially in older patients with a high risk of inherited metabolic disorders and with atypical clinical and laboratory findings. Metilmalonik asidemi (MMA), metilmalonil-CoA mutazının tam (mut0 ) veya kısmi (mut- ) eksikliğinden, kofaktörün sentezindeki veya taşınmasındaki kusurlardan veya metilmalonil-CoA epimeraz eksikliği nedeniyle ortaya çıkan otozomal resesif geçişli metabolik bir hastalıktır. MMA’lı hastaların çoğu, yaşamın ilk birkaç günü veya haftasında emzirmeden sonra uyuşukluk, beslenme sorunları, taşipne ve hipotoni gibi belirti ve semptomlar gösterir. Tedavi edilmeyen olgularda hayatı tehdit eden asidoz, hiperamonyemik ensefalopati, koma ve ölüm görülebilir. Bu çalışmada acil servise 1 yaşından sonra atipik klinik bulgularla başvuran ve hızla koma bulguları gelişen bir MMA olgusunun ayırıcı tanı ve tedavisinde kalıtsal metabolik hastalıklardan erken şüphelenilmesinin önemi vurgulanmıştır. Metilmalonik asidemi sıklıkla yaşamın ilk günlerinde ortaya çıksa da, özellikle kalıtsal metabolik bozukluk riski yüksek, atipik klinik ve laboratuvar bulguları olan yaşı daha büyük hastalarda metabolik asidoz ayırıcı tanısında akılda tutulmalıdır.Item type:Item, Outcomes of secondary fistulotomy performed after primary fistulotomy or loose seton according to operating room and outpatient conditions(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2023) Demir, Hakan; Gönüllü, Emre; Yiğit, Merve; Çakar, Gözde Çakırsoy; Çapoğlu, Recayi; Karaman, KeremObjectives: Perianal fistula has a significant impact on the patient’s quality of life, causing many problems ranging from pain and hygienic problems to sepsis. The primary aim of the present study is to compare the results of primary fistulotomy with fistulotomy following the loose seton technique. The secondary aim is to determine whether these surgical methods are affected by the operating room or polyclinic conditions in terms of disease course and complication rates. Materials and Methods: A total of 382 patients who underwent surgery were retrospectively analyzed. Uncomplicated low intersphincteric and transsphincteric fistulas are included and high complex fistulas were excluded. Results: Two hundred and twenty-eight patients underwent only fistulotomy, whereas 154 underwent fistulotomy following the partial healing process after loose seton. The recurrence significantly increases in horseshoes shaped fistulas (p=0.01). In univariate Cox proportional hazard regression analysis, length of fistula tract is proportional with the recurrence rate (p=0.005). In multivariate Cox proportional hazard regression models, transsphincteric fistula is an independent risk factor for recurrence (p=0.006). The recurrence rate was significantly higher in transsphincteric fistulas than in intersphincteric fistulas among patients who underwent fistulotomy (p<0.001). It was determined that neither the type of surgical technique nor the operation performed in the operating room or outpatient clinic conditions made a significant difference in terms of disease course and complication rates (p>0.05). Conclusion: Transsphincteric fistula is a risk factor for recurrence independent of the surgical technique. However, after a certain period of time following loose seton, secondary fistulotomy into the fistula channel reduces the recurrence rate. In addition, no significant difference was observed in terms of the course of the disease and recurrence after secondary fistulotomy whether it is performed in operating room or outpatient clinic conditions. Amaç: Perianal fistül, hastanın yaşam kalitesi üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Ağrıdan hijyenik sorunlara ve sepsise kadar birçok soruna neden olur. Bu çalışmanın birincil amacı primer fistülotomi ile gevşek seton tekniğini takiben yapılan fistülotomi sonuçlarını karşılaştırmaktır. İkincil amaç ise bu cerrahi yöntemlerin ameliyathane veya poliklinik koşullarından hastalık seyri ve komplikasyon oranları açısından etkilenip etkilenmediğini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Cerrahi uygulanan toplam 382 hasta retrospektif olarak analiz edildi. Komplike olmayan düşük intersfinkterik ve transsfinkterik fistüller dahil edildi ve yüksek kompleks fistüller hariç tutuldu. Bulgular: İki yüz yirmi sekiz hastaya sadece fistülotomi uygulanırken, 154 hastaya gevşek seton sonrası kısmi iyileşme sürecini takiben fistülotomi uygulandı. At nalı şeklindeki fistüllerde rekürrens anlamlı olarak artmakta olduğu saptandı (p=0,01). Tek değişkenli Cox orantılı hazard regresyon analizinde, fistül traktının uzunluğunun nüks oranını artırdığı saptandı (p=0,005). Çok değişkenli Cox orantılı tehlike regresyon modellerinde, transsfinkterik fistül nüks için bağımsız bir risk faktörüdür (p=0,006). Fistülotomi yapılan hastalarda nüks oranı transsfinkterik fistüllerde intersfinkterik fistüllere göre anlamlı olarak daha yüksektir (p<0,001). Cerrahi tekniğin tipinin ve ameliyatın ameliyathane veya poliklinik şartlarında yapılmasının hastalık seyri ve komplikasyon oranları açısından anlamlı bir fark yaratmadığı belirlendi (p>0,05). Sonuç: Transsfinkterik fistül, cerrahi teknikten bağımsız olarak nüks için bağımsız bir risk faktörüdür. Ancak, gevşek seton tekniği sonrası kısmi iyileşme dönemini takiben sekonder fistülotomi yapıldığında nüks oranı azalmaktadır. Ameliyathane veya poliklinik şartlarında uygulanan fistülotomi veya seton tekniklerine bağlı olarak hastalığın seyri ve komplikasyon gelişimi açısından anlamlı bir fark gözlenmemiştir.Item type:Item, Laparoskopik kolorektal cerrahide pvi ile hedefe yönelik sıvı tedavisinin akut böbrek hasarı üzerine etkisi(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2023) Büyük, Sevcan; Erkoç, Süheyla Karadağ; Akyol, Cihangir; Yılmaz, Ali AbbasAmaç: Kolorektal cerrahilerde, laparoskopik uygulamalar, literatürde kanıtlanmış birçok avantajı olması nedeniyle tercih edilmektedir. Ancak intraabdominal basınç artışı ve hipo/hipervolemi doku perfüzyonunu olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada, Pleth değişkenlik indeksi (Pleth variability index-PVI) monitörizasyonu ile hedefe yönelik sıvı tedavisi yaparak hem postoperatif sonuçları iyileştirmeyi hem de nötrofil jelatinaz ilişkili lipokalini (NGAL) kullanarak bu yaklaşımın böbrekler üzerindeki etkisini göstermeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma tıp fakültemizin genel cerrahi ameliyathanelerinde, prospektif randomize kontrollü, tek merkezli olarak gerçekleştirildi. Elektif laparoskopik kolorektal cerrahi geçirmiş, 29 hasta dahil edildi. Hastalar, Grup 1 (n=15) PVI ile hedefe yönelik sıvı tedavisi alanlar ve Grup 2 (n=14), konvansiyonel sıvı tedavisi alanlar şeklinde randomize edildi. Genel anestezi indüksiyonu sonrası PVI grubuna 500 mL kristaloid bolusu ve 2 mL/kg/saat idame sıvı uygulandı. PVI>%14 olduğunda 250 mL kristaloid bolusu verildi. Standart sıvı tedavisi alan grupta ise 4-2-1 kuralına göre konvansiyonel sıvı tedavisi yapıldı. Bütün hastalarda plazma NGAL örnekleri insuflasyon öncesi (T0), insuflasyon sonrası 6. (T1) ve 12. (T2) saatlerde alındı. Bulgular: Gruplar arasındaki verilen sıvılar karşılaştırıldığında Grup 1’de verilen sıvı volümü anlamlı olarak daha az bulundu (p<0,001). NGAL değerlerindeki artış her iki grupta benzerdi. Bazal NGAL ile 6. saat NGAL arasındaki artış ve bazal NGAL ile 12. saat NGAL arasındaki artış istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,05). Grup 1’de postoperatif hiç komplikasyon izlenmezken Grup 2’de 2 hastada solunumsal komplikasyonlar, 1 hastada yara yeri enfeksiyonu görüldü. Sonuç: PVI ile hedefe yönelik sıvı tedavisinin, NGAL ile gösterilebilen akut böbrek hasarı üzerine, belirgin etkisi olmadı. Bununla birlikte bu hastalarda postoperatif komplikasyon görülmedi. Laparoskopik kolorektal cerrahilerde PVI monitörizasyonu ile sıvı tedavisinin, sıvı yükünün getirdiği komplikasyonlardan kaçınmak amacı ile kullanılabileceğini düşünmekteyiz. Objectives: Laparoscopic approaches are preferred for colorectal surgeries because they have proven advantages in the literature. However, increased intra-abdominal pressure and hypo/hypervolemia adversely affect tissue perfusion. In this study, we aimed to improve postoperative outcomes with targeted fluid therapy using Pleth variability index (PVI) and to demonstrate its effect on kidneys using neutrophil gelatinase associated lipocalin (NGAL). Materials and Methods: This study was a prospective randomized control, single-centred study. Twenty-nine patients who underwent elective laparoscopic colorectal surgery were included. Patients were randomized into 2 groups, as Group-1 receiving targeted fluid therapy with PVI (n=15) and Group 2 receiving conventional fluid therapy (n=14). 500 mL of crystalloid bolus and 2 mL/kg/hour of maintenance fluid were applied to the PVI group. When the PVI>14%, a 250 mL of crystalloid bolus was administered. In the group receiving, conventional fluid therapy “4-2-1 rule” was used. Plasma NGAL samples were received at pre-insufflation (T0), post-insufflation 6th (T1) and 12th (T2) hours. Results: When the given fluids were compared between the groups, we detected significantly diminished results for Group 1 (p<0.001). The increase between basal NGAL and 6th hour, 12th hour NGAL were statistically significant in both groups (p<0.05). While there were no postoperative complications in Group 1, respiratory complications were seen in 2 patients and wound infection in 1 patient in Group 2. Conclusion: Targeted fluid therapy with PVI had no significant effect on NGAL associated acute kidney injury. Nevertheless, there were no postoperative complications in these patients. We think that fluid therapy with PVI can be used in laparoscopic colorectal surgeries to avoid complications caused by fluid load.Item type:Item, Early postoperative thrombocytopenia following cardiac surgery(Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2023) Alptekin, Gülen Sezer; Güçlü, Orkut; Hüseyin, Serhat; Yüksel, Volkan; Canbaz, Suat; Ege, TuranObjectives: There are various risk factors which make the cardiac surgery patients prone to thrombocytopenia such as the effects of cardiopulmonary bypass procedure, anticoagulant administration, bleeding diathesis, blood product transfusions and hypothermia. However the clinical and prognostic value of early thrombocytopenia soon after cardiac surgery is less studied previously and is the objective of our study. Materials and Methods: In this cross-sectional study we evaluated cardiac surgery patients who were operated within 6 months period in our hospital electively. Thrombocytopenia was defined as a platelet count under 150,000/μL. The peroperative variables, prognostic scores according to the Sequential Organ Failure Assesment (SOFA), length of stay, mortality and adverse events during hospital stay were investigated. Results: Thrombocytopenia was observed in 33.05% of all patients. The mean cross-clamping time was prolonged and the total mediastinal drainage volume was excessive in thrombocytopenia group. All-cause infection, pulmonary and renal dysfunction rates were higher, SOFA scores were increasing at 24th and 48th hours, and length of stay in hospital and intensive care unit were prolonged in this group. Conclusion: Thrombocytopenia may be associated with multiple organ dysfunction and further infections; and may be regarded as a remarkable finding of poor prognosis and prolonged length of stay after cardiac surgery in early period. Hemorrhage and prolonged cross clamping time are the significant risk factors associated with thrombocytopenia in our study. Therefore an appropriate hemostatic approach and brief cross clamping time may be considered as preventive strategies to reduce thrombocytopenia following cardiac surgery. Amaç: Kardiyopulmoner baypas prosedürünün etkileri, antikoagülan uygulanması, kanama diyatezi, kan ürünü transfüzyonu ve hipotermi gibi çeşitli risk faktörleri kalp cerrahisi hastalarını trombositopeniye yatkın hale getirmektedir. Kalp cerrahisi sonrası erken trombositopeninin klinik ve prognostik önemi ise önceki çalışmalarda daha az incelenmiştir ve çalışmamızın temel konusunu oluşturmaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışmada 6 ay içerisinde hastanemizde elektif olarak kalp cerrahisi uygulanan hastalar incelendi. Trombosit sayısının 150.000/μL altında olması trombositopeni olarak kabul edildi. Peroperatif değişkenler, Ardışık Organ Yetmezliği Değerlendirmesi’ne (SOFA) göre prognostik skorlar, yatış süresi, hastane yatışı sırasındaki mortalite ve ek olaylar incelendi. Bulgular: Hastaların %33,05’inde trombositopeni görüldü. Trombositopeni grubunda ortalama kros klemp süresi uzamış ve toplam mediastinal drenaj miktarı artmıştı. Bu grupta tüm nedenlere bağlı enfeksiyonlar, pulmoner ve renal disfonksiyon oranları fazla, SOFA skorları 24. ve 48. saatlerde yüksek, yoğun bakım ve hastane yatış süreleri daha uzun olmuştu. Sonuç: Kalp cerrahisi sonrası erken dönemde trombositopeninin, multiorgan yetmezliği, gelişebilecek enfeksiyonlar, kötü prognoz ve uzamış yatış süresiyle ilişkili olabileceği gözlenmiştir. Çalışmamızda kanama ve uzamış kros klemp süresinin trombositopeniyle ilişkili anlamlı risk faktörleri olduğu saptanmıştır. Bu nedenle uygun hemostatik yaklaşım ve kros klemp süresinin kısa tutulmasının kalp cerrahisi sonrası trombositopeniyi azaltabilecek önlemler olabileceğini düşünmekteyiz.