Akademik Arşiv Sistemine Hoş Geldiniz

Ankara Ünivrsitesi Akademik Arşiv Sistemi:

  • Üniversitemiz Akademik ve Kültürel Mirasını toplama, saklama ve geniş kitlere duyurmak amacını taşır
  • Üniversitemiz akademik çıktılarını uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar
  • Etkisini artırmak için telif haklarına uygun şekilde Açık Erişime sunar

Ayrıca Üniversitemiz Önlisans, Lisans ve Yüksek Lisans ders notlarına Açık Ders Malzemeleri sistemi üzerinden erişebilirsiniz.

Akademik Arşiv Sistemi birçok farklı bölümden oluşur:

  • Dergiler = Bu kategoride Ünivrsitemizde yayınlanan dergilere ulaşabilirsiniz
  • Kitaplar= Üniversitemizde yayınlanan kitapları bu kategoride bulabilirsiniz.
  • Gazeteler= Geçmişten günümüze bazı gazetelerin, bazı sayıları sizi tarihte bir yolculuğa çıkarıcak.
  • Tezler= Yüksek Lisans, Doktora ve Uzmanlık Tezleri bu kategori altında yer almaktadır.
  • ve daha binlerce kaynak; açık, ücretsiz, bir tık yakınızda...
  • Communities in DSpace

    Select a community to browse its collections.

    Now showing 1 - 5 of 8

    Recent Submissions

    • Item type:Item,
      Tilkiköy (Kalecik, Ankara) mangan yatağının mineralojik ve jeokimyasal özellikleri
      (Ankara Üniversitesi, 2025) Korkmazlar, Melahat Er
      Bu tez çalışmasında, Kalecik (Ankara) ilçesinin yaklaşık 14 km kuzeydoğusundaki Tilkiköy mevkiinde yer alan mangan cevherleşmesinin mineralojik ve jeokimyasal özellikleri incelenmiştir. Tilkiköy mangan cevherleşmesi Ankara Ofiyolitik Melanjı içerisinde radyolaritler ile ardalanmalı şekilde oluşmuştur. XRD (X-Işını difraktometresi) ve cevher mikroskopisi çalışmaları ile yürütülen mineralojik analizler sonucunda yataktaki ana cevher mineralleri piroluzit, koronadit, braunit ve psilomelan grubu mineraller olarak tanımlanmıştır. Gang mineraller ise kuvars, hematit, limonit ve az miktarda piritten ibarettir. Çört ile mangan minerallerinin bir arada bulunması ve kolloform doku ile fosil kavkılarının mangan mineralleriyle doldurulmuş olması biyojenetik süreçlerin cevherleşmede rol oynadığını göstermektedir. Cevher örneklerinin MnO içerikleri %64.7'ye kadar ulaşmakta olup silika (%12.3-89.4) mangandan sonraki en yüksek bolluğa sahip elementtir. Örneklerin toplam nadir toprak element değerleri 14.5-143.5 ppm arasında değişmekte olup hafif NTE'ler ağır NTE'ye göre yaklaşık 10 kat zenginleşmiştir. Çeşitli iz element diyagramları kullanılarak Tilkiköy mangan cevherini oluşturan akışkanın büyük oranda hidrotermal kökenli olduğu ortaya konulmuştur. Ce elementine ait negatif anomali hidrotermal yataklara özgü bir sinyal olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen mineralojik ve jeokimyasal bulgular Tilkiköy mangan cevherleşmesinin İç Anadolu'daki mangan yatakları ile benzer özellikler taşıdığını göstermiştir.
    • Item type:Item,
      NDR1/HIN1-LİKE (NHL) gen ailesinin ayçiçeği bitkisinde omiksyaklaşımlar kullanılarak karakterize edilmesi ve abiyotikstres altındaki rollerinin belirlenmesi
      (Ankara Üniversitesi, 2025) Yılmaz, Ahmet Aşkın
      NDR1/HIN1-benzeri (NHL) gen ailesinin temel bir işlevi, bitkilerin büyüme ve gelişim evrelerinin yanı sıra stres tepkilerini düzenlemektir. NHL gen ailesi, günümüze dek çeşitli bitki türlerinde biyoinformatik araçlar kullanılarak incelenmiş olmasına rağmen, Helianthus annuus (ayçiçeği) üzerinde henüz araştırılmamıştır. Bu araştırma, H. annuus'un tüm genomu boyunca NHL gen ailesinin tanımlandığı ve karakterize edildiği ilk çalışmadır. Çalışmada NHL gen ailesinin moleküler ve fizikokimyasal özelliklerini incelemek amacıyla çeşitli biyoinformatik araçlar kullanılarak in siliko bir yaklaşım benimsenmiştir. Sonuç olarak, 33 adet NHL geni keşfedilmiş ve filogenetik analizlere göre bu genler üç kategoride sınıflandırılmıştır. Eşanlamlı (Ks) ve eşanlamlı olmayan (Ka) substitüsyon oranlarının analizi, filogenetik ilişkiler ve sinteni desenleri, H. annuus, Arabidopsis thaliana ve Oryza sativa türlerinde NHL genlerinin poliploidizasyonu ve evrimi hakkında önemli bilgiler sağlamıştır. Transkriptom analizi, NHL genlerinin ayçiçeğinde dokuya özgü bir ifade değişim modeli gösterdiğini ortaya koymuştur. Ayrıca, kantitatif Real-Time PCR sonuçlarına göre H. annuus yapraklarında kuraklık stresine yanıt olarak NHL genlerinin mRNA seviyelerinde kontrole göre önemli farklılıklar tespit edilmiştir. Bunun yanında, PhotosynQ cihazı ile gerçekleştirilen ölçümlere göre birçok fotosentetik, biyokimyasal ve fiziksel parametrenin değiştiği gösterilmiştir. Genel olarak, bu araştırmanın sonuçları, H. annuus'ta NHL genlerinin gelişimi ve işlevlerinin altında yatan moleküler mekanizmalar hakkında önemli yeni bilgiler sunmaktadır.
    • Item type:Item,
      Seçilmiş bazı örten çift sistemlerin tayfsal ve fotometrik analizi
      (2025) Kul, Mehmet Alperen
      Bu tez çalışması kapsamında, TIC 142587827 (V450 Dra) ve TIC 82224114 (BD+28 1833) örten çift sistemlerinin fotometrik ve dikine hız analizleri eşzamanlı olarak ilk kez yapıldı. Sistemlerin tayfsal gözlem verileri Ankara Üniversitesi Kreiken Rasathanesi'nde bulunan T80 Prof. Dr. Berahitdin Albayrak Teleskobu'na bağlı Whoppshel Tayfçekeri ile R ~ 15000 ve R ~ 30000 çözünürlüğe sahip 105 mikron ve 50 mikron fiber optik kablolar kullanılarak gerçekleştirildi. Sistemlere ait fotometrik veriler MAST veri tabanından elde edildi. Sistemlerin fotometrik ve tayfsal analizleri PyWD2015 programı yardımıyla gerçekleştirildi. Bu tez çalışması kapsamında ışık eğrisi ve dikine hız eğrisi analizleri sonucunda her iki bileşenin tayfsal kütle oranı ilk kez bu çalışma ile elde edildi. Bu çalışmaya göre TIC 142587827 sisteminin kütle oranı (q) 0.17 olarak, TIC 82224114 sisteminin kütle oranı (q) 2.93 olarak belirlendi. TIC 142587827 sisteminin tayfsal verileri analiz edilirken sisteme fiziksel olarak bağlı üçüncü bir cismin varlığına işaret eden ilave bir ışık kaynağı görüldü. İlave bileşenin sisteme fiziksel olarak bağlı olup olmadığını desteklemek amacıyla 2 farklı O-C dönem değişim analizi gerçekleştirildi. Manyetik aktivite kaynaklı dönem değişim analizi sonucunda manyetik çevrim dönemi 20.42 yıl ve manyetik alan şiddeti 12 kG olarak hesaplandı. Işık-zaman etkisi kaynaklı dönem değişim analizi sonucunda ilave cismin yörünge döneminin yaklaşık 22.76 yıl ve kütlesinin ise 0.41 M olarak hesaplandı.
    • Item type:Item,
      Sigorta hasar tutarının kestiriminde tweedie bileşik poisson modeli: Aşırı yayılım modellemesi
      (Ankara Üniversitesi, 2026) Can, Buse
      Sigorta fiyatlandırmasında doğru ve adil primlerin belirlenmesi hem risk yönetimi hem de sigorta şirketlerinin finansal sürdürülebilirliği açısından temel bir gerekliliktir. Bu bağlamda, poliçe sahiplerine ilişkin gelecekte gerçekleşmesi muhtemel hasar tutarlarının güvenilir biçimde tahmin edilmesi, sigortacılık uygulamalarında kritik bir araştırma konusu olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmada, taşıt sigortası kapsamında gerçekleşen hasar tutarlarının risk faktörlerine bağlı olarak modellenmesi ve kestirimi problemi ele alınmaktadır. Sigorta hasar tutarı verilerinin yarı sürekli yapıda olması; belirgin sıfır yığılma içermesi ve pozitif hasar tutarlarının aşırı sağa çarpık bir dağılım sergilemesi, geleneksel doğrusal modelleme yaklaşımlarının yetersiz kalmasına neden olmaktadır. Bu doğrultuda çalışmada, yarı sürekli veri yapısını tek bir çerçevede modelleyebilen Tweedie bileşik Poisson regresyonu ile modern makine öğrenmesi yöntemleri birlikte kullanılmıştır. Tezde kullanılan veri setleri, araç yaşı, araç değeri, maruziyet süresi, poliçe bilgileri, sürücü özellikleri ve geçmiş hasar kayıtları gibi çok sayıda değişken içermektedir. Çalışma kapsamında Tweedie modelinin kuramsal yapısı ayrıntılı biçimde incelenmiş, makine öğrenmesi yöntemlerinin ise doğrusal olmayan ilişkileri yakalama ve yüksek boyutlu veri yapılarıyla uyum sağlama avantajları incelenmiştir. Uygulama aşamasında Genelleştirilmiş Doğrusal Regresyon, LASSO Regresyon, Ridge Regresyon, Karar Ağaçları, Rasgele Orman, Destek Vektör Makineleri, Yapay Sinir Ağları, XGBoost, LightGBM ve CatBoost algoritmaları kullanılarak model tahminleri gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, uygun performans ölçütleri yardımıyla karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Yarı sürekli sigorta hasar verilerinin modellenmesinde makine öğrenmesi yaklaşımlarından gradyan artırma algoritmalarının, Tweedie regresyonuna veriye uyum açısından iyi bir alternatif olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
    • Item type:Item,
      Orta anadolu koşullarında mera ıslahı çalışmalarında kullanılabilecek bazı üstten tohumlama uygulamalarının etkinliğinin belirlenmesi
      (Ankara Üniversitesi, 2025) Yeler, Erdal Eren
      Bu çalışma, 2022-2023 ve 2023-2024 üretim sezonlarında Ankara, Gölbaşı, İkizce lokasyonunda, klimaks bitki türlerini büyük oranda kaybetmiş bir merada, tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Çalışmada, serpme+tırmıklama (S+T), serpme+tırmıklama+malçlama (S+T+M), doğrudan ekim (DE), çift yönlü doğrudan ekim (ÇYDE) ve serpilen tohumların toprağa bastırılması (B) yöntemlerinin iyi cins mera bitkileri tohumlarının çimlenip, gelişmesi ve ortamda tutunmasındaki etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; metrekarede çıkış yapan bitki sayısında en yüksek değer DE yönteminde 17.96 adet, fide sayısında ise her iki yılda, en yüksek değer ÇYDE yönteminde sırasıyla 6.29-2.00 adet şeklinde kaydedilmiştir. Çalışmanın yürütüldüğü yıllarda, ÇYDE yönteminde, baklagil/buğdaygil doğal bitki boyu (5.39-6.34 cm /6.58-10.23 cm), yaş/kuru ot verimi (46.92-51.86 kg da-1/18.40-20.33 kg da-1), botanik kompozisyonda baklagil/buğdaygil oranı (%10.89-11.46/ %3.80-4.69), ham protein oranı/verimi (%8.04-13.50/1.46-2.68 kg da-1), ADF oranı (%35.63-33.82) ve sindirilebilir suru madde oranı (SKMO) (%61.14-62.57) kriterlerinde en yüksek değeri göstermiştir. Gübre dozları, yalnızca ham protein oranında öne çıkan uygulamalar olarak belirlenmiş, G1 (5 kg da-1) dozu (%12.36), G2 (10 kg da-1) dozuna (%10.14) göre daha etkili olmuştur. Araştırmada incelenen; NDF, ADF, SKMO ve toprağı kaplama oranı kriterlerinde, tohumlama yöntemleri x gübre dozları bakımından, önemli interaksiyonlar belirlenmiştir. Çalışmanın başlangıcında mera vejetasyonda buğdaygiller, baklagiller ve diğer türlerin oranları sırasıyla %44.94, %13.50 ve %41.60 olarak tespit edilmiş, çalışmanın sonunda bu türlere ait oranlar sırasıyla %40.45, %15.73 ve %42.70 olarak kaydedilmiştir. Uygulanan tohumlama yöntemleri arasında ÇYDE yönteminin diğer yöntemlere göre mera ıslahında daha etkin olduğu tespit edilmiştir.